suikea

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

(index su)

Pronunciation[edit]

  • Hyphenation: sui‧ke‧a
  • IPA(key): /ˈsuikeɑ/

Adjective[edit]

suikea (comparative suikeampi, superlative suikein)

  1. (botany) lanceolate

Declension[edit]

Inflection of suikea (Kotus type 15/korkea, no gradation)
nominative suikea suikeat
genitive suikean suikeiden
suikeitten
partitive suikeaa
suikeata
suikeita
illative suikeaan suikeisiin
suikeihin
singular plural
nominative suikea suikeat
accusative nom. suikea suikeat
gen. suikean
genitive suikean suikeiden
suikeitten
suikeainrare
partitive suikeaa
suikeata
suikeita
inessive suikeassa suikeissa
elative suikeasta suikeista
illative suikeaan suikeisiin
suikeihin
adessive suikealla suikeilla
ablative suikealta suikeilta
allative suikealle suikeille
essive suikeana suikeina
translative suikeaksi suikeiksi
instructive suikein
abessive suikeatta suikeitta
comitative suikeine