tagair

Irish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈt̪ˠaɡəɾʲ/, /ˈt̪ˠɑɡəɾʲ/

Etymology 1

From Middle Irish tacraid, from Old Irish du·acair (“to plead, declare”).

Verb

tagair (present analytic tagraíonn, future analytic tagróidh, verbal noun tagairt, past participle tagartha)

1. (intransitive) to refer [with do ‘to’], allude [with do ‘to’]
2. (ambitransitive) to mention [with direct object or do]
3. (transitive) to plead (beg) for
4. (ambitransitive) to argue, dispute
5. (transitive) to sue

Conjugation

Conjugation of tagair (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	tagraím	tagraíonn tú; tagraír†	tagraíonn sé, sí	tagraímid; tagraíonn muid	tagraíonn sibh	tagraíonn siad; tagraíd†	a thagraíonn; a thagraíos	tagraítear
past	thagair mé; thagraíos	thagair tú; thagraís	thagair sé, sí	thagraíomar; thagair muid	thagair sibh; thagraíobhair	thagair siad; thagraíodar	a thagair	tagraíodh
past habitual	thagraínn / tagraínn‡	thagraíteá / tagraíteá‡	thagraíodh sé, sí / tagraíodh sé, sí‡	thagraímis; thagraíodh muid / tagraímis‡; tagraíodh muid‡	thagraíodh sibh / tagraíodh sibh‡	thagraídís; thagraíodh / tagraídís‡; tagraíodh siad‡	a thagraíodh	thagraítí / tagraítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	tagróidh mé; tagród; tagróchaidh mé†	tagróidh tú; tagróir†; tagróchaidh tú†	tagróidh sé, sí; tagróchaidh sé, sí†	tagróimid; tagróidh muid; tagróchaimid†; tagróchaidh muid†	tagróidh sibh; tagróchaidh sibh†	tagróidh siad; tagróid†; tagróchaidh siad†	a thagróidh; a thagrós; a thagróchaidh†; a thagróchas†	tagrófar; tagróchar†
conditional	thagróinn; thagróchainn† / tagróinn‡; tagróchainn†‡	thagrófá; thagróchthᆠ/ tagrófá‡; tagróchthᆇ	thagródh sé, sí; thagróchadh sé, s토/ tagródh sé, sí‡; tagróchadh sé, s톇	thagróimis; thagródh muid; thagróchaimis†; thagróchadh muid† / tagróimis‡; tagródh muid‡; tagróchaimis†‡; tagróchadh muid†‡	thagródh sibh; thagróchadh sibh† / tagródh sibh‡; tagróchadh sibh†‡	thagróidís; thagródh siad; thagróchaidís†; thagróchadh siad† / tagróidís‡; tagródh siad‡; tagróchaidís†‡; tagróchadh siad†‡	a thagródh; a thagróchadh†	thagrófaí; thagróchtha토/ tagrófaí‡; tagróchtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go dtagraí mé; go dtagraíod†	go dtagraí tú; go dtagraír†	go dtagraí sé, sí	go dtagraímid; go dtagraí muid	go dtagraí sibh	go dtagraí siad; go dtagraíd†	—	go dtagraítear
past	dá dtagraínn	dá dtagraíteá	dá dtagraíodh sé, sí	dá dtagraímis; dá dtagraíodh muid	dá dtagraíodh sibh	dá dtagraídís; dá dtagraíodh siad	—	dá dtagraítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	tagraím	tagair	tagraíodh sé, sí	tagraímis	tagraígí; tagraídh†	tagraídís	—	tagraítear
past participle	tagartha
verbal noun	tagairt

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Synonyms

• (refer to, allude to, mention): luaigh, trácht ar
• (plead): agair
• (argue):, pléigh déan argóint
• (sue): agair

Further reading

• Dinneen, Patrick S. (1904), “tagraim”, in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, 1st edition, Dublin: Irish Texts Society, page 708
• Ó Dónaill, Niall (1977), “tagair”, in Foclóir Gaeilge–Béarla, Dublin: An Gúm, →ISBN

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Alternative forms

• tigir

Verb

tagair

1. (Munster, otherwise archaic) second-person singular present indicative/subjunctive of tar

Etymology 3

Verb

tagair (present analytic tagraíonn, future analytic tagróidh, verbal noun tagradh, past participle tagartha)

1. alternative form of togair

Conjugation

Conjugation of tagair (second conjugation)

indicative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	tagraím	tagraíonn tú; tagraír†	tagraíonn sé, sí	tagraímid; tagraíonn muid	tagraíonn sibh	tagraíonn siad; tagraíd†	a thagraíonn; a thagraíos	tagraítear
past	thagair mé; thagraíos	thagair tú; thagraís	thagair sé, sí	thagraíomar; thagair muid	thagair sibh; thagraíobhair	thagair siad; thagraíodar	a thagair	tagraíodh
past habitual	thagraínn / tagraínn‡	thagraíteá / tagraíteá‡	thagraíodh sé, sí / tagraíodh sé, sí‡	thagraímis; thagraíodh muid / tagraímis‡; tagraíodh muid‡	thagraíodh sibh / tagraíodh sibh‡	thagraídís; thagraíodh / tagraídís‡; tagraíodh siad‡	a thagraíodh	thagraítí / tagraítí‡
	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
future	tagróidh mé; tagród; tagróchaidh mé†	tagróidh tú; tagróir†; tagróchaidh tú†	tagróidh sé, sí; tagróchaidh sé, sí†	tagróimid; tagróidh muid; tagróchaimid†; tagróchaidh muid†	tagróidh sibh; tagróchaidh sibh†	tagróidh siad; tagróid†; tagróchaidh siad†	a thagróidh; a thagrós; a thagróchaidh†; a thagróchas†	tagrófar; tagróchar†
conditional	thagróinn; thagróchainn† / tagróinn‡; tagróchainn†‡	thagrófá; thagróchthᆠ/ tagrófá‡; tagróchthᆇ	thagródh sé, sí; thagróchadh sé, s토/ tagródh sé, sí‡; tagróchadh sé, s톇	thagróimis; thagródh muid; thagróchaimis†; thagróchadh muid† / tagróimis‡; tagródh muid‡; tagróchaimis†‡; tagróchadh muid†‡	thagródh sibh; thagróchadh sibh† / tagródh sibh‡; tagróchadh sibh†‡	thagróidís; thagródh siad; thagróchaidís†; thagróchadh siad† / tagróidís‡; tagródh siad‡; tagróchaidís†‡; tagróchadh siad†‡	a thagródh; a thagróchadh†	thagrófaí; thagróchtha토/ tagrófaí‡; tagróchtha톇
subjunctive	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
present	go dtagraí mé; go dtagraíod†	go dtagraí tú; go dtagraír†	go dtagraí sé, sí	go dtagraímid; go dtagraí muid	go dtagraí sibh	go dtagraí siad; go dtagraíd†	—	go dtagraítear
past	dá dtagraínn	dá dtagraíteá	dá dtagraíodh sé, sí	dá dtagraímis; dá dtagraíodh muid	dá dtagraíodh sibh	dá dtagraídís; dá dtagraíodh siad	—	dá dtagraítí
imperative	singular			plural			direct relative	autonomous
	first	second	third	first	second	third
—	tagraím	tagair	tagraíodh sé, sí	tagraímis	tagraígí; tagraídh†	tagraídís	—	tagraítear
past participle	tagartha
verbal noun	tagradh

^† archaic or dialect form
^‡ dependent form

Mutation

Mutated forms of tagair

radical	lenition	eclipsis
tagair	thagair	dtagair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Modern Irish.
All possible mutated forms are displayed for convenience.

Scottish Gaelic

Etymology

From Middle Irish tacraid, from Old Irish du·acair (“plead, sue, argue”).

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtʰakɪrʲ/

Verb

tagair (past thagair, future tagraidh, verbal noun tagairt or tagradh, past participle tagairte)

1. claim (a right or possession)
2. (law) plead, sue, prosecute

Derived terms

• tagraiche

Mutation

Mutation of tagair

radical	lenition
tagair	thagair

Note: Certain mutated forms of some words can never occur in standard Scottish Gaelic.
All possible mutated forms are displayed for convenience.