tamam

German

Etymology

Borrowed from Turkish tamam.

Pronunciation

• IPA^(key): /taˈmaːm/

Interjection

tamam

1. (colloquial, immigrant slang, overall rare) OK, alright

   Synonyms: okay, in Ordnung

   • 2016, “Schöne Onkelz”, performed by Eko Fresh:

     Tamam, ich chille im Hamam
     13-jährige kommentieren meine Bilder mit »Haram«

     Alright, I’m chilling in the hamam
     13-year-olds comment my pics with “Haram”

Indonesian

Etymology

From Arabic تَمَام (tamām).

Adjective

tamam (comparative lebih tamam, superlative paling tamam)

1. complete, perfect

   Synonyms: sempurna, komplet, lengkap

2. finished, completed

   Synonyms: selesai, usai, rampung

Swedish

Etymology 1

Borrowed from Arabic تمام (tamām, “perfect”). (This etymology is missing or incomplete. Please add to it, or discuss it at the Etymology scriptorium. Particularly: “Via Assyrian Neo-Aramaic?”)

Adjective

tamam (not comparable)

1. (slang) perfect

   Hon är tamam

   She's perfect

Etymology 2

Borrowed from Turkish tamam.

Interjection

tamam

1. (slang) OK

References

• Slangopedia

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish تمام (tamam), from Arabic تَمَام (tamām).

Pronunciation

• IPA^(key): /tɑˈmɑm/, (definite accusative) /tɑˈmɑːm/
• (informal) IPA^(key): /tɑːm/, /tɑˈɑ̃/

• Audio:

  (file)

Adjective

tamam (intensive tastamam)

1. complete, without defects

   Synonyms: tam, eksiksiz

2. complete, completed, finished

Noun

tamam (definite accusative tamamı, plural tamamlar)

1. all, whole, complete

   Synonym: bütün

   hayatımın tamamı ― all my life (literally, “the whole of my life”)

Declension

Declension of tamam

singular plural nominative tamam tamamlar definite accusative tamamı tamamları dative tamama tamamlara locative tamamda tamamlarda ablative tamamdan tamamlardan genitive tamamın tamamların Possessive forms nominative singular plural 1st singular tamamım tamamlarım 2nd singular tamamın tamamların 3rd singular tamamı tamamları 1st plural tamamımız tamamlarımız 2nd plural tamamınız tamamlarınız 3rd plural tamamları tamamları definite accusative singular plural 1st singular tamamımı tamamlarımı 2nd singular tamamını tamamlarını 3rd singular tamamını tamamlarını 1st plural tamamımızı tamamlarımızı 2nd plural tamamınızı tamamlarınızı 3rd plural tamamlarını tamamlarını dative singular plural 1st singular tamamıma tamamlarıma 2nd singular tamamına tamamlarına 3rd singular tamamına tamamlarına 1st plural tamamımıza tamamlarımıza 2nd plural tamamınıza tamamlarınıza 3rd plural tamamlarına tamamlarına locative singular plural 1st singular tamamımda tamamlarımda 2nd singular tamamında tamamlarında 3rd singular tamamında tamamlarında 1st plural tamamımızda tamamlarımızda 2nd plural tamamınızda tamamlarınızda 3rd plural tamamlarında tamamlarında ablative singular plural 1st singular tamamımdan tamamlarımdan 2nd singular tamamından tamamlarından 3rd singular tamamından tamamlarından 1st plural tamamımızdan tamamlarımızdan 2nd plural tamamınızdan tamamlarınızdan 3rd plural tamamlarından tamamlarından genitive singular plural 1st singular tamamımın tamamlarımın 2nd singular tamamının tamamlarının 3rd singular tamamının tamamlarının 1st plural tamamımızın tamamlarımızın 2nd plural tamamınızın tamamlarınızın 3rd plural tamamlarının tamamlarının Predicative forms singular plural 1st singular tamamım tamamlarım 2nd singular tamamsın tamamlarsın 3rd singular tamam tamamdır tamamlar tamamlardır 1st plural tamamız tamamlarız 2nd plural tamamsınız tamamlarsınız 3rd plural tamamlar tamamlardır

Derived terms

• natamam
• tamamen
• tamamıyla
• tamamlamak

Related terms

Turkish terms derived from the Arabic root ت م م (0 c, 4 e)

Interjection

tamam

1. OK

   Synonyms: oldu, olur, peki

Descendants

• → German: tamam
• → Swedish: tamam

Further reading

• “tamam”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “tamam”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Nişanyan, Sevan (2002–), “tamam”, in Nişanyan Sözlük