uitbraak

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Pronunciation[edit]

Etymology[edit]

From uit +‎ braak

Noun[edit]

uitbraak f, m ‎(plural uitbraken, diminutive uitbraakje n)

  1. outbreak
  2. breakout, escape

Related terms[edit]

Verb[edit]

uitbraak

  1. first-person singular present indicative of uitbraken (when using a subclause)

Anagrams[edit]