urzędnik

Polish

Etymology

Inherited from Old Polish urzędnik, from Proto-Slavic *urędьnikъ. By surface analysis, urząd +‎ -nik.

Pronunciation

• IPA^(key): /uˈʐɛnd.ɲik/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Rhymes: -ɛndɲik
• Syllabification: u‧rzęd‧nik

Noun

urzędnik m pers (female equivalent urzędniczka)

1. government clerk; official; employee of an administrative unit of government

Declension

Declension of urzędnik

	singular	plural
nominative	urzędnik	urzędnicy/urzędniki (deprecative)
genitive	urzędnika	urzędników
dative	urzędnikowi	urzędnikom
accusative	urzędnika	urzędników
instrumental	urzędnikiem	urzędnikami
locative	urzędniku	urzędnikach
vocative	urzędniku	urzędnicy

Further reading

• “urzędnik”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “urzędnik”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)