víkja
Faroese
Etymology
From Old Norse víkva, víkja, from Proto-Germanic *wīkwaną.
Verb
víkja (third person singular past indicative veik, third person plural past indicative viku, supine vikið)
víkja (third person singular past indicative víkti, third person plural past indicative víktu, supine víkt)
Conjugation
Conjugation of víkja (group v-36-2) | ||
---|---|---|
infinitive | víkja | |
supine | vikið/ víkt | |
participle (a26/a5)1 | víkjandi | vikin/ víktur |
present | past | |
first singular | víki | veik/ víkti |
second singular | víkur/ víkir |
veikst/ víkti |
third singular | víkur/ víkir |
veik/ víkti |
plural | víkja | viku/ víktu |
imperative | ||
singular | víkj! | |
plural | víkjið! | |
1Only the past participle being declined. |
Icelandic
Etymology
From Old Norse víkva, víkja, from Proto-Germanic *wīkwaną.
Pronunciation
Verb
víkja (strong verb, third-person singular past indicative vék, third-person plural past indicative viku, supine vikið)
Conjugation
víka — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að víka | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
vikið | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
víkandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég vík | við víkum | present (nútíð) |
ég víki | við víkum |
þú víkur | þið víkið | þú víkir | þið víkið | ||
hann, hún, það víkur | þeir, þær, þau víka | hann, hún, það víki | þeir, þær, þau víki | ||
past (þátíð) |
ég veik / vék | við vikum | past (þátíð) |
ég viki | við vikjum |
þú veikst / vékst | þið vikuð | þú vikir | þið vikjuð | ||
hann, hún, það veik / vék | þeir, þær, þau viku | hann, hún, það viki | þeir, þær, þau vikju | ||
imperative (boðháttur) |
vík (þú) | víkið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
víktu | víkiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að víkast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
vikist | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
víkandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég víkst | við víkumst | present (nútíð) |
ég víkist | við víkumst |
þú víkst | þið víkist | þú víkist | þið víkist | ||
hann, hún, það víkst | þeir, þær, þau víkast | hann, hún, það víkist | þeir, þær, þau víkist | ||
past (þátíð) |
ég veikst / vékst | við vikumst | past (þátíð) |
ég vikist | við vikjumst |
þú veikst / vékst | þið vikust | þú vikist | þið vikjust | ||
hann, hún, það veikst / vékst | þeir, þær, þau vikust | hann, hún, það vikist | þeir, þær, þau vikjust | ||
imperative (boðháttur) |
víkst (þú) | víkist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
víkstu | víkisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
vikinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
vikinn | vikin | vikið | viknir | viknar | vikin | |
accusative (þolfall) |
vikinn | vikna | vikið | vikna | viknar | vikin | |
dative (þágufall) |
viknum | vikinni | viknu | viknum | viknum | viknum | |
genitive (eignarfall) |
vikins | vikinnar | vikins | vikinna | vikinna | vikinna | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
vikni | vikna | vikna | viknu | viknu | viknu | |
accusative (þolfall) |
vikna | viknu | vikna | viknu | viknu | viknu | |
dative (þágufall) |
vikna | viknu | vikna | viknu | viknu | viknu | |
genitive (eignarfall) |
vikna | viknu | vikna | viknu | viknu | viknu |
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans. (Available on Málið.is under the “Eldra mál” tab.)
Categories:
- Faroese terms inherited from Old Norse
- Faroese terms derived from Old Norse
- Faroese terms inherited from Proto-Germanic
- Faroese terms derived from Proto-Germanic
- Faroese lemmas
- Faroese verbs
- Icelandic terms derived from Old Norse
- Icelandic terms derived from Proto-Germanic
- Icelandic 2-syllable words
- Icelandic terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Icelandic/iːca
- Icelandic lemmas
- Icelandic verbs
- Icelandic strong verbs
- Icelandic class 1 strong verbs