verléieren

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Luxembourgish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /fɐˈlɜɪ̯əʀən/

Etymology 1[edit]

From Old High German firliosan, from Proto-Germanic *fraleusaną. Cognate with German verlieren, Dutch verliezen, English forlese, West Frisian ferlieze.

Verb[edit]

verléieren (third-person singular present verléiert, past participle verluer, auxiliary verb hunn)

  1. (transitive) to lose
  2. (transitive) to shed
  3. (transitive) to forfeit
  4. (reflexive) to get lost, to become lost
Conjugation[edit]
Regular
infinitive verléieren
participle verluer
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular verléieren
2nd singular verléiers verléier
3rd singular verléiert
1st plural verléieren
2nd plural verléiert verléiert
3rd plural verléieren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.

Etymology 2[edit]

From ver- +‎ léieren.

Verb[edit]

verléieren (third-person singular present verléiert, past participle verléiert, auxiliary verb hunn)

  1. (transitive) to forget, to unlearn (a skill)
Conjugation[edit]
Regular
infinitive verléieren
participle verléiert
auxiliary hunn
present
indicative
imperative
1st singular verléieren
2nd singular verléiers verléier
3rd singular verléiert
1st plural verléieren
2nd plural verléiert verléiert
3rd plural verléieren
(n) or (nn) indicates the Eifeler Regel.