vloet

Middle Dutch

Etymology

From Old Dutch fluot, from Proto-West Germanic *flōdu.

Noun

vloet m or f

1. (act of) flowing
2. flow, stream
3. flood
4. high tide

   Antonym: ebbe

5. water generally

Inflection

Strong masculine noun

	singular	plural
nominative	vloet	vloede
accusative	vloet	vloede
genitive	vloets	vloede
dative	vloede	vloeden

Strong feminine noun

	singular	plural
nominative	vloet	vloede
accusative	vloet	vloede
genitive	vloet, vloede	vloede
dative	vloet, vloede	vloeden

Descendants

• Dutch: vloed c
  • Afrikaans: vloed
  • Berbice Creole Dutch: flutu
  • Javindo: floed
• Limburgish: vlood

Further reading

• “vloet”, in Vroegmiddelnederlands Woordenboek, 2000
• Verwijs, E.; Verdam, J. (1885–1929), “vloet”, in Middelnederlandsch Woordenboek, The Hague: Martinus Nijhoff, →ISBN