yönelim
Turkish
[edit]Noun
[edit]yönelim (definite accusative yönelimi, plural yönelimler)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | yönelim | yönelimler |
| definite accusative | yönelimi | yönelimleri |
| dative | yönelime | yönelimlere |
| locative | yönelimde | yönelimlerde |
| ablative | yönelimden | yönelimlerden |
| genitive | yönelimin | yönelimlerin |