zaburzenie

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *gʰe?

Proto-Indo-European *ǵʰō

Proto-Balto-Slavic *źō

Proto-Slavic *za

Proto-Slavic *za-

Old Polish za-

Polish za-

Polish burzyć

Polish zaburzyć

Proto-Indo-European *-nisder.

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish zaburzenie

From zaburzyć + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /za.buˈʐɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: za‧bu‧rze‧nie

Noun

zaburzenie n

1. (countable) disturbance, perturbance
2. (countable, pathology) dysfunction

Declension

Declension of zaburzenie

	singular	plural
nominative	zaburzenie	zaburzenia
genitive	zaburzenia	zaburzeń
dative	zaburzeniu	zaburzeniom
accusative	zaburzenie	zaburzenia
instrumental	zaburzeniem	zaburzeniami
locative	zaburzeniu	zaburzeniach
vocative	zaburzenie	zaburzenia

Related terms

verbs

• zaburzać impf
• zaburzyć pf

Noun

zaburzenie n

1. (uncountable) verbal noun of zaburzyć

Declension

Declension of zaburzenie

	singular
nominative	zaburzenie
genitive	zaburzenia
dative	zaburzeniu
accusative	zaburzenie
instrumental	zaburzeniem
locative	zaburzeniu
vocative	zaburzenie

Further reading

• “zaburzenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zaburzenie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)