zbawca

See also: zbawcą, Zbawca, and Zbawcą

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *jьzbaviti

Polish zbawić

Proto-Indo-European *-keh₂

Proto-Indo-European *-i-keh₂

Proto-Balto-Slavic *-ikāˀ

Proto-Slavic *-ьka

Proto-Slavic *-ьca

Old Polish -ca

Polish -ca

Polish zbawca

From zbawić + -ca.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈzbaf.t͡sa/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -aft͡sa
• Syllabification: zbaw‧ca
• Homophone: Zbawca

Noun

zbawca m pers (female equivalent zbawczyni)

1. (colloquial) saviour

   Synonyms: wybawca, wybawiciel, zbawiciel

Declension

Declension of zbawca

	singular	plural
nominative	zbawca	zbawcy/zbawce (deprecative)
genitive	zbawcy	zbawców
dative	zbawcy	zbawcom
accusative	zbawcę	zbawców
instrumental	zbawcą	zbawcami
locative	zbawcy	zbawcach
vocative	zbawco	zbawcy

Related terms

adjectives

• zbawczy
• zbawicielski
• zbawienny

adverb

• zbawiennie

nouns

• Zbawca
• zbawianie
• Zbawiciel
• zbawiciel
• zbawicielka
• zbawienie

verbs

• zbawiać
• zbawić

Further reading

• “zbawca”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zbawca”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)