zwierz

See also: zwiérz

Polish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈzvjɛʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛʂ
• Syllabification: zwierz

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *ǵʰwer-der.

Proto-Balto-Slavic *źwēˀrís

Proto-Slavic *zvěrь

Polish zwierz

Inherited from Proto-Slavic *zvěrь.

Noun

zwierz m animal (diminutive zwierzak)

1. (sometimes figurative) wild animal, beast

   Synonym: bestia

   • 1938, A. A. Milne, translated by Irena Tuwim, Chatka Puchatka:

     I nie wie zwierz ni człek / Choć żyłby cały wiek / kiedy tak pada śnieg / Jak marzną mi paluszki.

     And nobody knows / How cold my toes / How cold my toes / Are growing.

Declension

Declension of zwierz

	singular	plural
nominative	zwierz	zwierze
genitive	zwierza	zwierzy/zwierzów
dative	zwierzowi	zwierzom
accusative	zwierza	zwierze
instrumental	zwierzem	zwierzami
locative	zwierzu	zwierzach
vocative	zwierzu	zwierze

Alternative forms

• dźwiérz (Far Masovian)
• dźwiyrz (Zagórze)

Derived terms

nouns

• zwierzaczek
• zwierzak
• zwierzątko
• zwierzę
• zwierzyna

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

zwierz pf

1. second-person singular imperative of zwierzyć

Further reading

• “zwierz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “zwierz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)