δημοκρατία

Ancient Greek

Alternative forms

• δαμοκρατία (Doric)

Etymology

From δῆμος (dēmos, “commoner”) + κρατέω (krateō, “I have power, I rule”)

Pronunciation

• (Classical): IPA: [dɛːmokratíaː]
• (Koine): IPA: [deːmo̞kratˈiaː]
• (Byzantine): IPA: [ðimokratˈia]

Noun

δημοκρατία (genitive δημοκρατίας) f, first declension; (dēmokratia)

1. democracy, popular government
   • circa 440 BCE: Ἡρόδοτος (Herodotus), Historiae, 6.43

     τοὺς γὰρ τυράννους τῶν Ἰώνων καταπαύσας πάντας ὁ Μαρδόνιος δημοκρατίας κατίστα ἐς τὰς πόλιας

     Mardonius put down all the despots throughout Ionia, and in lieu of them established democracies [translation by George Rawlinson, 1910]

   • 46–127 CE: Πλούταρχος (Plutarch), Τῶν ἑπτά σοφῶν συμπόσιον (Banquet of the Seven Sages), 154E

     ὁ Βίας ἔφησε κρατίστην εἶναι δημοκρατίαν ἐν ᾗ πάντες ὡς τύραννον φοβοῦνται τὸν νόμον

     Bias said that the strongest democracy is that wherein all fear the law as their tyrant

Inflection

First declension of δημοκρατίᾱ, δημοκρατίᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	δημοκρατίᾱ	δημοκρατίᾱ	δημοκρατίαι
Genitive	δημοκρατίᾱς	δημοκρατίαιν	δημοκρατιῶν
Dative	δημοκρατίᾳ	δημοκρατίαιν	δημοκρατίαις
Accusative	δημοκρατίᾱν	δημοκρατίᾱ	δημοκρατίᾱς
Vocative	δημοκρατίᾱ	δημοκρατίᾱ	δημοκρατίαι

See also

• ἰσονομία

Descendants

• Russian: демократия (demokrátija)

References

• LSJ

---

Greek

Noun

δημοκρατία (dimokratía) f.,   plural δημοκρατίες

1. democracy
2. republic

Declension

declension of δημοκρατία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	η δημοκρατία	οι δημοκρατίες
genitive (γενική)	της δημοκρατίας	των δημοκρατιών
accusative (αιτιατική)	την δημοκρατία	τις δημοκρατίες
vocative (κλητική)	δημοκρατία	δημοκρατίες