δουλεία

See also δουλειά

Ancient Greek

Alternative forms

• δουληΐη (Ionic)
• δουλία

Etymology

From δοῦλος (doulos, “slave”)

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /do͜ole͜é.a͜a/

• (1st BC Egyptian): IPA: /duːlíːaː/

• (4th AD Koine): IPA: /ðulía/

• (10th AD Byzantine): IPA: /ðulía/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /ðulía/

Noun

δουλεία (genitive δουλείας) f, first declension; (douleia)

1. slavery, bondage
2. servility
3. group of slaves
4. service for hire

Inflection

First declension of δουλείᾱ, δουλείᾱς

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	δουλείᾱ	δουλείᾱ	δουλεῖαι
Genitive	δουλείᾱς	δουλείαιν	δουλειῶν
Dative	δουλείᾳ	δουλείαιν	δουλείαις
Accusative	δουλείᾱν	δουλείᾱ	δουλείᾱς
Vocative	δουλείᾱ	δουλείᾱ	δουλεῖαι

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G1397

---

Greek

Noun

δουλεία (douleía) f,   plural δουλείες

1. slavery, enslavement

Declension

declension of δουλεία

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	δουλεία	δουλείες
genitive (γενική)	δουλείας	δουλειών
accusative (αιτιατική)	δουλεία	δουλείες
vocative (κλητική)	δουλεία	δουλείες
some meanings lack the genitive plural

Related terms

see: δουλειά f (douleiá, “work”)

See also

• Δουλεία on the Greek Wikipedia.el.Wikipedia