ξένος

Definition from Wiktionary, a free dictionary

Jump to: navigation, search

Contents

[edit] Ancient Greek

[edit] Alternative spellings

[edit] Etymology

From ξένϝος

[edit] Pronunciation

  • (Classical): IPA: [kʰsénos]
  • (Koine): IPA: [kʰsˈɛno̞s]
  • (Byzantine): IPA: [ksˈenos]

[edit] Adjective

ξένος m., ξένη f., ξένον n.; first/second declension; (ksenos)

  1. foreign
  2. strange, unusual

[edit] Inflection

    First and second declension of ξένος, ξένη, ξένον
Number Singular Dual Plural
Case \ Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative ξένος ξένη ξένον ξένω ξένα ξένω ξένοι ξέναι ξένα
Genitive ξένου ξένης ξένου ξένοιν ξέναιν ξένοιν ξένων ξένων ξένων
Dative ξένῳ ξένῃ ξένῳ ξένοιν ξέναιν ξένοιν ξένοις ξέναις ξένοις
Accusative ξένον ξένην ξένον ξένω ξένα ξένω ξένους ξένας ξένα
Vocative ξένε ξένη ξένον ξένω ξένα ξένω ξένοι ξέναι ξένα

[edit] Related terms

[edit] Noun

ξένος (genitive ξένου) m, second declension; (xenos)

  1. of parties giving or receiving hospitality: host and much more commonly guest
  2. stranger
  3. one who is hired: hired worker, mercenary
  4. foreigner

[edit] Inflection

    Second declension of ξένος, ξένου
Case / # Singular Dual Plural
Nominative ὁ ξένος τώ ξένω οἱ ξένοι
Genitive τοῦ ξένου τοῖν ξένοιν τῶν ξένων
Dative τῷ ξένῳ τοῖν ξένοιν τοῖς ξένοις
Accusative τόν ξένον τώ ξένω τούς ξένους
Vocative ξένε ξένω ξένοι

[edit] References

Strong’s concordance number: G3581

[edit] Greek

[edit] Adjective

ξένος   (xénos)   m., nominative, sg.

  1. foreign
  2. strange (unfamiliar)
Retrieved from "http://en.wiktionary.org/wiki/%CE%BE%CE%AD%CE%BD%CE%BF%CF%82"
Personal tools