χρόνος

Ancient Greek

Etymology

Cognate with Sanskrit word 'kaal'.

Pronunciation

• (5th BC Attic): IPA: /kʰrónos/

• (1st BC Egyptian): IPA: /kʰrónos/

• (4th AD Koine): IPA: /xrónos/

• (10th AD Byzantine): IPA: /xrónos/

• (15th AD Constantinopolitan): IPA: /xɾónos/

Noun

χρόνος (genitive χρόνου) m, second declension; (khronos)

1. time (in the abstract sense)
2. specific time, period, term
3. lifetime
4. delay
5. (grammar) tense

Inflection

Second declension of χρόνος, χρόνου

Case / #	Singular	Dual	Plural
Nominative	ὁ χρόνος	τὼ χρόνω	οἱ χρόνοι
Genitive	τοῦ χρόνου	τοῖν χρόνοιν	τῶν χρόνων
Dative	τῷ χρόνῳ	τοῖν χρόνοιν	τοῖς χρόνοις
Accusative	τὸν χρόνον	τὼ χρόνω	τοὺς χρόνους
Vocative	χρόνε	χρόνω	χρόνοι

Synonyms

• καιρός (kairos)

References

• LSJ
• BDAG
• Strong’s concordance number: G5550

---

Greek

Pronunciation

• IPA: /ˈxɾɔnɔs/

Noun

χρόνος (chrónos) m (plural χρόνια and χρόνοι)

1. time
2. year
3. volume (issues of a periodical over a period of one year)

Declension

declension of χρόνος

	singular (ενικός)	plural (πληθυντικός)
nominative (ονομαστική)	χρόνος	χρόνοι
genitive (γενική)	χρόνου	χρόνων
accusative (αιτιατική)	χρόνο	χρόνους
vocative (κλητική)	χρόνε	χρόνοι
There is a most common plural form χρόνια, the genitive χρονών is also found

Synonyms

• (time): καιρός (kairós) m

Related terms

• χρόνιος (chrónios) (“permanent, chronic”)
• χρόνια πολλά (chrónia pollá) (“happy birthday”)
• καλή χρονιά (kalí chroniá) (“Happy New Year”)