граница
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Russian
[edit] Etymology
From Proto-Slavic *granica.
[edit] Noun
граница (granítsa) f.
[edit] Declension
declension of граница
[edit] Related terms
- граничить
- граничный
- заграница
- заграничный
- ограничение
- ограниченный
- неограниченный
- пограничник
- пограничный
[edit] Synonyms
[edit] Serbo-Croatian
[edit] Etymology
From Proto-Slavic *granica.
[edit] Noun
гра̀ница f. (Roman spelling grànica)
[edit] Declension
declension of граница
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | граница | границе |
| genitive | границе | граница |
| dative | граници | границама |
| accusative | границу | границе |
| vocative | границо | границе |
| locative | граници | границама |
| instrumental | границом | границама |