кидать
Definition from Wiktionary, the free dictionary
Contents |
Russian[edit]
Pronunciation[edit]
- IPA: /kʲɪ'datʲ/
Verb[edit]
кидать • (kidát') impf. — кинуть (kínut') pf.
Conjugation[edit]
| imperfective aspect | ||
|---|---|---|
| infinitive | кида́ть | |
| corresponding verbs | normal | reflexive |
| imperfective | кида́ть | кида́ться |
| perfective | ки́нуть | ки́нуться |
| future tense | singular | plural |
| 1st person | я бу́ду кида́ть | мы бу́дем кида́ть |
| 2nd person | ты бу́дешь кида́ть | вы бу́дете кида́ть |
| 3rd person | он, она́, оно́ бу́дет кида́ть | они́ бу́дут кида́ть |
| present tense | singular | plural |
| 1st person | я кида́ю | мы кида́ем |
| 2nd person | ты кида́ешь | вы кида́ете |
| 3rd person | он, она́, оно́ кида́ет | они́ кида́ют |
| imperative | (ты) кида́й | (вы) кида́йте |
| present participle active | кида́ющий | |
| present participle passive | кида́емый | |
| present adverbial participle | кида́я | |
| past tense | singular | plural |
| masculine | я, ты, он кида́л | мы, вы, они́ кида́ли |
| feminine | я, ты, она́ кида́ла | |
| neuter | оно́ кида́ло | |
| past participle active | кида́вший | |
| past participle passive | ||
| past adverbial participle | ||
| verbal nouns | ||
Note 1: for declension of participles, see their entries. Adverbial participles are indeclinable.
Derived terms[edit]
imperfective
- выкидывать
- докидывать
- закидывать
- накидывать
- накидываться
- перекидывать
- перекидываться
- подкидывать
- прикидывать
- прикидываться
- раскидывать
- раскидываться
- скидывать
- скидываться
perfective
- выкинуть
- докинуть
- закинуть
- накинуть
- накинуться
- перекинуть
- перекинуться
- подкинуть
- прикинуть
- прикинуться
- раскинуть
- раскинуться
- скинуть
- скинуться