पद्
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Sanskrit
[edit] Etymology
From Proto-Indo-European *pṓds (“‘foot’”). Cognates include Ancient Greek πούς (pous), Armenian ոտ (ot), Latin pēs and Old English fōt (English foot).
[edit] Noun
पद् (pád) m.
[edit] Declension
Irregular declension
| Singular | Dual | Plural | |
|---|---|---|---|
| Nominative | पात् (pāt) | पादौ (pādau) | पादः (pādaḥ) |
| Vocative | पात् (pāt) | पादौ (pādau) | पादः (pādaḥ) |
| Accusative | पादम् (pādam) | पादौ (pādau) | पदः (padaḥ) |
| Instrumental | पदा (padā) | पद्भ्याम् (padbhyām) | पद्भिः (padbhiḥ) |
| Dative | पदे (pade) | पद्भ्याम् (padbhyām) | पद्भ्यः (padbhyaḥ) |
| Ablative | पदः (padaḥ) | पद्भ्याम् (padbhyām) | पद्भ्यः (padbhyaḥ) |
| Genitive | पदः (padaḥ) | पदोः (padoḥ) | पदाम् (padām) |
| Locative | पदि (padi) | पदोः (padoḥ) | पत्सु (patsu) |
