bedelen

Dutch

Etymology 1

From Middle Dutch bedelen, from Old Dutch *bedalon, a frequentative of bidden (modern Dutch bidden). Cognate with German betteln.

Pronunciation

• IPA: /ˈbeːdələ(n)/
• Hyphenation: be‧de‧len.

Verb

bedelen

1. (intransitive) To beg for alms or handouts

   Verboden te bedelen!

   No begging allowed!

2. (transitive) To beg for; earn by begging

   Hij bedelde net genoeg voor een karig maal

   He begged just enough for a meager meal

3. (obsolete, intransitive) To (say) pray(ers)

Conjugation

Conjugation of bedelen (weak)

infinitive	bedelen
	present tense	past tense
1st person singular	bedel	bedelde
2nd person singular	bedelt	bedelde
3rd person singular	bedelt	bedelde
plural	bedelen	bedelden
subjunctive sing.1	bedele	bedelde
subjunctive plur.1	bedelen	bedelden
imperative sing.	bedel
imperative plur.1	bedelt
participles	bedelend	(hebben) gebedeld
1) Archaic.

Synonyms

• (mendicate) schooien, smeken

Derived terms

• bedelaar m
• bedelerse (adjective)
• bedelig (adjective)
• bedelambacht n
• bedelboef m
• bedelbrief
• bedelbroeder m
• bedelbrok
• bedelbrood n
• bedeldag m
• bedeldeken
• bedelfiel
• bedelgoed n
• bedeljongen m
• bedelkind n
• bedelkleed
• bedelkleuren pl
• bedelkorf
• bedellap
• bedelliedje n
• bedelman m
• bedelmonnik m
• bedelnatie
• bedelnap
• bedelnon
• bedelorde
• bedelpartij
• bedelpenning
• bedelplug
• bedelpraktijk
• bedelrap
• bedelras n
• bedelrot
• bedelschat
• bedelschuim n
• bedelstaf
• bedeltas
• bedeltocht
• bedeltong
• bedeltroep
• bedeltros
• bedelvlieg
• bedelvolk n
• bedelvoogd m
• bedelvrij (adjective)
• bedelwijf m
• bedelzak

Related terms

• bede m and f
• bedel m

Etymology 2

From be- +‎ delen (“to divide, to share”).

Alternative forms

• bedeelen (obsolete)

Pronunciation

• IPA: /bəˈdeːlə(n)/
• Hyphenation: be‧de‧len

Verb

bedelen

1. (transitive) To assign, attribute, impart (to someone); (with 'met' and a object) to endow with ...

   Zijn genen bedeelden hem met een scherp verstand, zijn afstamming bedeelde hem niettemin met slavernij

   His genes endowed him with a sharp wit, his descent nevertheless stuck him with slavery

2. (obsolete) (transitive) To divide, portion

Conjugation

Conjugation of bedelen (weak, prefixed)

infinitive	bedelen
	present tense	past tense
1st person singular	bedeel	bedeelde
2nd person singular	bedeelt	bedeelde
3rd person singular	bedeelt	bedeelde
plural	bedelen	bedeelden
subjunctive sing.1	bedele	bedeelde
subjunctive plur.1	bedelen	bedeelden
imperative sing.	bedeel
imperative plur.1	bedeelt
participles	bedelend	(hebben) bedeeld
1) Archaic.

Derived terms

(all have an obsolete spelling with bedeel- instead of bedel-)

• bedeel n
• bedeler m
• bedeling
• bedeeldelijk
• gunstbedeel n
• aanbedelen (verb)
• toebedelen (verb)

Anagrams

• beelden, beleden