pijn

Dutch

Pronunciation

• Rhymes: -ɛi̯n
• IPA: /pɛɪ̯n/

Etymology 1

Middle High German pīna (compare Modern High German Pein (de)), from Latin poena (“punishment, strife”), from Ancient Greek ποινή (poine, “bloodmoney, weregild, fine, price paid, penalty”).

Noun

pijn ? (plural pijnen, diminutive pijntje)

1. physical pain, ache
2. psychological pain, hurt

Derived terms

buikpijn kiespijn maagpijn pijndoen pijngrens pijnigen, pijniger m., pijniging pijnlijk pijnloos pijnpomp pijnstiller tandpijn zadelpijn

Etymology 2

From Latin pinus 'pine'

Noun

pijn-

1. (in compounds like pijnboom) pine