poena
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Latin
[edit] Etymology
From Ancient Greek ποινή (poinē), “‘penalty, fine, bloodmoney’”)
[edit] Noun
poena (genitive poenae); f, first declension
[edit] Inflection
| Number | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | poena | poenae |
| genitive | poenae | poenārum |
| dative | poenae | poenīs |
| accusative | poenam | poenās |
| ablative | poenā | poenīs |
| vocative | poena | poenae |