vervallen
Definition from Wiktionary, a free dictionary
Contents |
[edit] Dutch
[edit] Etymology
[edit] Verb
vervallen (class 7 strong verb)
[edit] Conjugation
Conjugation of “vervallen”
| infinitive | vervallen | |
| imperative | verval | |
| subjunctive | vervalle | |
| present tense | past tense | |
| 1st person singular | verval | verviel |
| 2nd person singular | vervalt | verviel |
| 3rd person singular | vervalt | verviel |
| plural | vervallen | vervielen |
| participle | vervallend, vervallende | (zijn) vervallen |
[edit] Adjective
vervallen