weerstaan

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Dutch[edit]

Etymology[edit]

weer +‎ staan

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

weerstaan (past singular weerstond, past participle weerstaan)

  1. To resist, withstand.

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]

Participle[edit]

weerstaan

  1. past participle of weerstaan

Declension[edit]