íslenska

Icelandic

Alternative forms

• íslenzka (superseded)

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈistlɛnska] (taken as a single word)
• IPA^(key): [ˈiːs.lɛnska] (taken as a compound word)
• IPA^(key): [ˈiːstlɛnska] (taken as a single word, but with vowel length as if compound)

  • Audio; [ˈ(ʔ)iːst͡ɬɛnska]:

    (file)

Etymology 1

From íslenskur.

Noun

íslenska f (genitive singular íslensku, no plural)

1. Icelandic (language)

   Íslenskan er okkar mál! ― Icelandic is our language!

   Ég elska íslensku. ― I love Icelandic.

2. Icelandic (language class)

   Við erum seinar í íslensku! ― We're late for Icelandic.

Declension

Declension of íslenska (sg-only feminine)

	singular
	indefinite	definite
nominative	íslenska	íslenskan
accusative	íslensku	íslenskuna
dative	íslensku	íslenskunni
genitive	íslensku	íslenskunnar

Related terms

• Ísland (“Iceland”)
• Íslendingur (“Icelander”)
• íslenskur (“Icelandic (adjective)”)

Etymology 2

Verb

íslenska (weak verb, third-person singular past indicative íslenskaði, supine íslenskað)

1. to translate into Icelandic [with accusative]

   Sagan var skrifuð af Richard, en Hildur íslenskaði.

   The story was written by Richard, and translated into Icelandic by Hildur.

   Margt barnaefni hefur verið íslenskað.

   A lot of children's material has been translated into Icelandic.

Conjugation

íslenska – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að íslenska
supine sagnbót		íslenskað
present participle lýsingarháttur nútíðar		íslenskandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	íslenska	íslenskaði		íslenski	íslenskaði
	þú	íslenskar	íslenskaðir		íslenskir	íslenskaðir
	hann, hún, það	íslenskar	íslenskaði		íslenski	íslenskaði
plural	við	íslenskum	íslenskuðum		íslenskum	íslenskuðum
	þið	íslenskið	íslenskuðuð		íslenskið	íslenskuðuð
	þeir, þær, þau	íslenska	íslenskuðu		íslenski	íslenskuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	íslenska (þú), íslenskaðu
plural	þið	íslenskið (þið), íslenskiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

íslenskast – mediopassive voice (miðmynd)

infinitive nafnháttur		að íslenskast
supine sagnbót		íslenskast
present participle lýsingarháttur nútíðar		íslenskandist (rare; see appendix)
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	íslenskast	íslenskaðist		íslenskist	íslenskaðist
	þú	íslenskast	íslenskaðist		íslenskist	íslenskaðist
	hann, hún, það	íslenskast	íslenskaðist		íslenskist	íslenskaðist
plural	við	íslenskumst	íslenskuðumst		íslenskumst	íslenskuðumst
	þið	íslenskist	íslenskuðust		íslenskist	íslenskuðust
	þeir, þær, þau	íslenskast	íslenskuðust		íslenskist	íslenskuðust
		imperative boðháttur
singular	þú	íslenskast (þú), íslenskastu
plural	þið	íslenskist (þið), íslenskisti1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

íslenskaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	íslenskaður	íslenskuð	íslenskað	íslenskaðir	íslenskaðar	íslenskuð
accusative (þolfall)	íslenskaðan	íslenskaða	íslenskað	íslenskaða	íslenskaðar	íslenskuð
dative (þágufall)	íslenskuðum	íslenskaðri	íslenskuðu	íslenskuðum	íslenskuðum	íslenskuðum
genitive (eignarfall)	íslenskaðs	íslenskaðrar	íslenskaðs	íslenskaðra	íslenskaðra	íslenskaðra
weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	íslenskaði	íslenskaða	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskuðu	íslenskuðu
accusative (þolfall)	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskuðu	íslenskuðu
dative (þágufall)	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskuðu	íslenskuðu
genitive (eignarfall)	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskaða	íslenskuðu	íslenskuðu	íslenskuðu

Etymology 3

Adjective

íslenska

1. inflection of íslenskur:
   1. strong accusative feminine singular
   2. strong accusative masculine plural
   3. weak accusative/dative/genitive masculine singular
   4. weak nominative feminine singular
   5. weak neuter singular