Jump to content

øsa

From Wiktionary, the free dictionary

Norwegian Bokmål

[edit]

Alternative forms

[edit]

Noun

[edit]

øsa m or f

  1. definite feminine singular of øse

Old Swedish

[edit]

Etymology

[edit]

From Old Norse ausa, from Proto-Germanic *ausaną.

Verb

[edit]

ø̄sa

  1. to ladle, to scoop

Conjugation

[edit]
Conjugation of ø̄sa (weak)
present past
infinitive ø̄sa
participle ø̄sandi, ø̄sande ø̄ster
active voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk ø̄sir ø̄si, ø̄se   ø̄sti, ø̄ste ø̄sti, ø̄ste
þū ø̄sir ø̄si, ø̄se ø̄s ø̄sti, ø̄ste ø̄sti, ø̄ste
han ø̄sir ø̄si, ø̄se   ø̄sti, ø̄ste ø̄sti, ø̄ste
vīr ø̄sum, ø̄som ø̄sum, ø̄som ø̄sum, ø̄som ø̄stum, ø̄stom ø̄stum, ø̄stom
īr ø̄sin ø̄sin ø̄sin ø̄stin ø̄stin
þēr ø̄sa ø̄sin   ø̄stu, ø̄sto ø̄stin
mediopassive voice indicative subjunctive imperative indicative subjunctive
iæk ø̄sis ø̄sis, ø̄ses   ø̄stis, ø̄stes ø̄stis, ø̄stes
þū ø̄sis ø̄sis, ø̄ses   ø̄stis, ø̄stes ø̄stis, ø̄stes
han ø̄sis ø̄sis, ø̄ses   ø̄stis, ø̄stes ø̄stis, ø̄stes
vīr ø̄sums, ø̄soms ø̄sums, ø̄soms   ø̄stums, ø̄stoms ø̄stums, ø̄stoms
īr ø̄sins ø̄sins   ø̄stins ø̄stins
þēr ø̄sas ø̄sins   ø̄stus, ø̄stos ø̄stins

Descendants

[edit]
  • Swedish: ösa