ειδωλολάτρης

See also: εἰδωλολάτρης

Greek

Etymology

From the Ancient Greek εἰδωλολάτρης (eidōlolátrēs).

Noun

ειδωλολάτρης • (eidololátris) m (plural ειδωλολάτρες, feminine ειδωλολάτρισσα)

1. (religion) pagan, idolater, heathen

Declension

Declension of ειδωλολάτρης

	singular	plural
nominative	ειδωλολάτρης (eidololátris)	ειδωλολάτρες (eidololátres)
genitive	ειδωλολάτρη (eidololátri)	ειδωλολατρών (eidololatrón)
accusative	ειδωλολάτρη (eidololátri)	ειδωλολάτρες (eidololátres)
vocative	ειδωλολάτρη (eidololátri)	ειδωλολάτρες (eidololátres)

Related terms

• Αγαρηνός f (Agarinós, “Ottoman Muslim, Saracen”)