ελληνικά

Greek

Etymology

From ελληνικός (ellinikós, “Greek (adjective)”).

Pronunciation

• IPA^(key): /eliniˈka/, [e̞liniˈkɐˑ]

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: ελ‧λη‧νι‧κά

Noun

ελληνικά • (elliniká) n pl

1. Greek (language)

   Synonyms: η ελληνική γλώσσα (i ellinikí glóssa), η ελληνική λαλιά (i ellinikí laliá)

   Ο άνδρας μιλούσε άπταιστα ελληνικά. ― O ándras miloúse áptaista elliniká. ― The man spoke fluent Greek.

Declension

Declension of ελληνικά

	plural
nominative	ελληνικά (elliniká)
genitive	ελληνικών (ellinikón)
accusative	ελληνικά (elliniká)
vocative	ελληνικά (elliniká)

Hyponyms

• αρχαία ελληνικά (archaía elliniká)
• νέα ελληνικά (néa elliniká)
  • καθαρεύουσα (katharévousa), Καθαρεύουσα (Katharévousa)
  • δημοτική (dimotikí)
  • μαλλιαρή (malliarí)

Related terms

• see: Ελλάδα f (Elláda, “Greece”)

Further reading

• Ελληνική γλώσσα on the Greek Wikipedia.Wikipedia ^el

Adjective

ελληνικά • (elliniká)

1. nominative/accusative/vocative plural of ελληνικός (ellinikós)