ελληνικός

See also: Ἑλληνικός

Greek

Etymology

From the Ancient Greek Ἑλληνῐκός (Hellēnĭkós).

Pronunciation

• IPA^(key): /e.li.niˈkos/

• Audio (EL):

  (file)

• Hyphenation: ελ‧λη‧νι‧κός

Adjective

ελληνικός • (ellinikós) m (feminine ελληνική, neuter ελληνικό)

1. Greek, Hellenic (related to the country, people or language of Greece)

Declension

Declension of ελληνικός

	singular				plural
	masculine	feminine	neuter		masculine	feminine	neuter
nominative	ελληνικός (ellinikós)	ελληνική (ellinikí)	ελληνικό (ellinikó)		ελληνικοί (ellinikoí)	ελληνικές (ellinikés)	ελληνικά (elliniká)
genitive	ελληνικού (ellinikoú)	ελληνικής (ellinikís)	ελληνικού (ellinikoú)		ελληνικών (ellinikón)	ελληνικών (ellinikón)	ελληνικών (ellinikón)
accusative	ελληνικό (ellinikó)	ελληνική (ellinikí)	ελληνικό (ellinikó)		ελληνικούς (ellinikoús)	ελληνικές (ellinikés)	ελληνικά (elliniká)
vocative	ελληνικέ (elliniké)	ελληνική (ellinikí)	ελληνικό (ellinikó)		ελληνικοί (ellinikoí)	ελληνικές (ellinikés)	ελληνικά (elliniká)

Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο ελληνικός, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο ελληνικός, etc.)

Degrees of comparison by suffixation

comparative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative ελληνικότερος (ellinikóteros) ελληνικότερη (ellinikóteri) ελληνικότερο (ellinikótero) ελληνικότεροι (ellinikóteroi) ελληνικότερες (ellinikóteres) ελληνικότερα (ellinikótera) genitive ελληνικότερου (ellinikóterou) ελληνικότερης (ellinikóteris) ελληνικότερου (ellinikóterou) ελληνικότερων (ellinikóteron) ελληνικότερων (ellinikóteron) ελληνικότερων (ellinikóteron) accusative ελληνικότερο (ellinikótero) ελληνικότερη (ellinikóteri) ελληνικότερο (ellinikótero) ελληνικότερους (ellinikóterous) ελληνικότερες (ellinikóteres) ελληνικότερα (ellinikótera) vocative ελληνικότερε (ellinikótere) ελληνικότερη (ellinikóteri) ελληνικότερο (ellinikótero) ελληνικότεροι (ellinikóteroi) ελληνικότερες (ellinikóteres) ελληνικότερα (ellinikótera) Derivations: relative superlative: ο + comparative forms: e.g. ο ελληνικότερος (o ellinikóteros), etc. absolute superlative (?) singular plural masculine feminine neuter masculine feminine neuter nominative ελληνικότατος (ellinikótatos) ελληνικότατη (ellinikótati) ελληνικότατο (ellinikótato) ελληνικότατοι (ellinikótatoi) ελληνικότατες (ellinikótates) ελληνικότατα (ellinikótata) genitive ελληνικότατου (ellinikótatou) ελληνικότατης (ellinikótatis) ελληνικότατου (ellinikótatou) ελληνικότατων (ellinikótaton) ελληνικότατων (ellinikótaton) ελληνικότατων (ellinikótaton) accusative ελληνικότατο (ellinikótato) ελληνικότατη (ellinikótati) ελληνικότατο (ellinikótato) ελληνικότατους (ellinikótatous) ελληνικότατες (ellinikótates) ελληνικότατα (ellinikótata) vocative ελληνικότατε (ellinikótate) ελληνικότατη (ellinikótati) ελληνικότατο (ellinikótato) ελληνικότατοι (ellinikótatoi) ελληνικότατες (ellinikótates) ελληνικότατα (ellinikótata)

Related terms

• αρχαιοελληνικός (archaioellinikós, “ancient Greek”)
• Ελληνική Δημοκρατία (Ellinikí Dimokratía, “Hellenic Republic”).

• and see: Ελλάδα f (Elláda, “Greece”)