κατηγόρημα
Ancient Greek
Etymology
From κατηγορέω (katēgoréō) + -μα (-ma).
Pronunciation
- (5th BCE Attic) IPA(key): /ka.tɛː.ɡó.rɛː.ma/
- (1st CE Egyptian) IPA(key): /ka.te̝ˈɡo.re̝.ma/
- (4th CE Koine) IPA(key): /ka.tiˈɣo.ri.ma/
- (10th CE Byzantine) IPA(key): /ka.tiˈɣo.ri.ma/
- (15th CE Constantinopolitan) IPA(key): /ka.tiˈɣo.ri.ma/
Noun
κᾰτηγόρημᾰ • (katēgórēma) n (genitive κᾰτηγορήμᾰτος); third declension
- an accusation
- a predicate
Inflection
Case / # | Singular | Dual | Plural | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Nominative | τὸ κᾰτηγόρημᾰ tò katēgórēma |
τὼ κᾰτηγορήμᾰτε tṑ katēgorḗmate |
τᾰ̀ κᾰτηγορήμᾰτᾰ tà katēgorḗmata | ||||||||||
Genitive | τοῦ κᾰτηγορήμᾰτος toû katēgorḗmatos |
τοῖν κᾰτηγορημᾰ́τοιν toîn katēgorēmátoin |
τῶν κᾰτηγορημᾰ́των tôn katēgorēmátōn | ||||||||||
Dative | τῷ κᾰτηγορήμᾰτῐ tôi katēgorḗmati |
τοῖν κᾰτηγορημᾰ́τοιν toîn katēgorēmátoin |
τοῖς κᾰτηγορήμᾰσῐ / κᾰτηγορήμᾰσῐν toîs katēgorḗmasi(n) | ||||||||||
Accusative | τὸ κᾰτηγόρημᾰ tò katēgórēma |
τὼ κᾰτηγορήμᾰτε tṑ katēgorḗmate |
τᾰ̀ κᾰτηγορήμᾰτᾰ tà katēgorḗmata | ||||||||||
Vocative | κᾰτηγόρημᾰ katēgórēma |
κᾰτηγορήμᾰτε katēgorḗmate |
κᾰτηγορήμᾰτᾰ katēgorḗmata | ||||||||||
Notes: |
|
Descendants
- → French: catégorème
- Greek: κατηγόρημα (katigórima)
Further reading
- “κατηγόρημα”, in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
- “κατηγόρημα”, in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
- κατηγόρημα in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
- Woodhouse, S. C. (1910) English–Greek Dictionary: A Vocabulary of the Attic Language[1], London: Routledge & Kegan Paul Limited.
- accusation idem, page 8.
- denunciation idem, page 211.
- predicate idem, page 634.
Greek
Etymology
From Ancient Greek κατηγόρημα (katēgórēma). Synchronically analysable as κατηγορώ (katigoró, “to accuse”) + -μα (-ma).
Noun
κατηγόρημα • (katigórima) n (plural κατηγορήματα)
Declension
Declension of κατηγόρημα
singular | plural | |
---|---|---|
nominative | κατηγόρημα • | κατηγορήματα • |
genitive | κατηγορήματος • | κατηγορημάτων • |
accusative | κατηγόρημα • | κατηγορήματα • |
vocative | κατηγόρημα • | κατηγορήματα • |
Related terms
- κατηγορούμενο n (katigoroúmeno, “predicative”)
- Template:el-see
Further reading
- κατηγόρημα, in Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek], Triantafyllidis Foundation, 1998 at the Centre for the Greek language
Categories:
- Ancient Greek terms suffixed with -μα
- Ancient Greek 5-syllable words
- Ancient Greek terms with IPA pronunciation
- Ancient Greek lemmas
- Ancient Greek nouns
- Ancient Greek proparoxytone terms
- Ancient Greek neuter nouns
- Ancient Greek third-declension nouns
- Ancient Greek neuter nouns in the third declension
- Greek terms inherited from Ancient Greek
- Greek terms derived from Ancient Greek
- Greek terms suffixed with -μα
- Greek lemmas
- Greek nouns
- Greek neuter nouns
- el:Linguistics
- el:Grammar
- el:Logic
- Greek nouns declining like 'ιδίωμα'