μπάντα

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Greek[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Italian banda.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈbanda/
  • Hyphenation: μπά‧ντα

Noun[edit]

μπάντα (bántaf (plural μπάντες)

  1. side (all location senses)
    Το πλοίο έγειρε από τη δεξιά μπάντα.To ploío égeire apó ti dexiá mpánta.The ship leaned on its right side.
    Το χωριό δέχτηκε επιθέσεις από όλες τις μπάντες.To chorió déchtike epithéseis apó óles tis mpántes.The village was subjected to attacks from all sides.
  2. (physics) band (part of the radio spectrum)
    Τα αεροπλάνα συνομιλούν στη μπάντα αεροναυτιλίας 118-136.Ta aeroplána synomiloún sti mpánta aeronaftilías 118-136.The planes converse on the air navigation band of 118-136.
  3. (music) marching band (group of instrumental musicians in woodwind and brass families who generally perform outdoors)
    Η μπάντα θα παίξει στην εγκαίνια του δημάρχου.I mpánta tha paíxei stin egkaínia tou dimárchou.The band will play at the inauguration of the mayor.

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Synonyms[edit]