προκοπή

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Ancient Greek[edit]

Etymology[edit]

From προκόπτω (prokóptō, I advance), from πρό (pró, before, forward) + κόπτω (kóptō, I strike)

Pronunciation[edit]

 

Noun[edit]

προκοπή (prokopḗf (genitive προκοπῆς); first declension

  1. progress in a journey
  2. progress, advancement
  3. improvement

Inflection[edit]

References[edit]


Greek[edit]

Etymology[edit]

From the Ancient Greek προκοπή (prokopḗ).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /pɾokoˈpi/
  • Hyphenation: προ‧κο‧πή

Noun[edit]

προκοπή (prokopíf (plural προκοπές)

  1. success, prosperity, progress, advancement
    Κανείς δεν βλέπει προκοπή χωρίς δουλειά.Kaneís den vlépei prokopí chorís douleiá.No one gets anywhere without work.
    Τα αχλάδια δεν είχαν προκοπή φέτος.Ta achládia den eíchan prokopí fétos.The pears weren't successful (didn't grow) this year.
    Ο αδελφός μου δεν έχει προκοπή με κανέναν.O adelfós mou den échei prokopí me kanénan.My brother isn't successful (doesn't get along) with anyone.
  2. industry, industriousness, hard work, diligence
    Η προκοπή νικάει τη φτώχια.I prokopí nikáei ti ftóchia.Diligence beats poverty.
    Είναι καλός εργάτης, όταν τον πιάσει η προκοπή!Eínai kalós ergátis, ótan ton piásei i prokopí!He's a good worker, when hard work strikes him!
  3. (by extension) The money or other rewards that come from industry or hard work.
    Τόσα χρόνια δούλευε σαν σκυλί ο πατέρας μου αλλά προκοπή καμία.Tósa chrónia doúleve san skylí o patéras mou allá prokopí kamía.My father worked so many years like a dog but got no reward.
Declension[edit]
Derived terms[edit]