σίγουρος
Greek
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from Venetan seguro, siguro.
Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]σίγουρος • (sígouros) m (feminine σίγουρη, neuter σίγουρο)
Declension
[edit]| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | σίγουρος (sígouros) | σίγουρη (sígouri) | σίγουρο (sígouro) | σίγουροι (sígouroi) | σίγουρες (sígoures) | σίγουρα (sígoura) | |
| genitive | σίγουρου (sígourou) | σίγουρης (sígouris) | σίγουρου (sígourou) | σίγουρων (sígouron) | σίγουρων (sígouron) | σίγουρων (sígouron) | |
| accusative | σίγουρο (sígouro) | σίγουρη (sígouri) | σίγουρο (sígouro) | σίγουρους (sígourous) | σίγουρες (sígoures) | σίγουρα (sígoura) | |
| vocative | σίγουρε (sígoure) | σίγουρη (sígouri) | σίγουρο (sígouro) | σίγουροι (sígouroi) | σίγουρες (sígoures) | σίγουρα (sígoura) | |
Derivations:
Comparative: πιο + positive forms (e.g. πιο σίγουρος, etc.)
Relative superlative: definite article + πιο + positive forms (e.g. ο πιο σίγουρος, etc.)
Derived terms
[edit]- σιγουρεύω (sigourévo)