күл

See also: кул, кӯл, кӱл, and Appendix:Variations of "kul"

Bashkir

Күл

Etymology

From Proto-Turkic *kȫl (“lake”).

Cognate with Old Turkic 𐰚𐰇𐰠 (köl, “lake”), Kazakh көл (köl), Kyrgyz көл (köl), Uzbek koʻl, Southern Altai кӧл (köl), Shor кӧл, Khakas кӧл (köl), Turkish göl (“lake”).

Pronunciation

• IPA^(key): [kʏl]
• Hyphenation: күл (one syllable)

Noun

күл • (kül)

1. lake

   Һәр балыҡсы үҙ күлен маҡтай.

   Här balıqsı üð külen maqtay.

   Eacher fisherman praises his lake.

   Ҡашҡаҙан күлендә аҡҡоштар оялаған.

   Qaşqaðan külendä aqqoştar oyalağan.

   Swans have settled down on the Qashqadan lake.

   Күлде ҡамыш матурлай, ирҙе намыҫ матурлай.

   Külde qamış maturlay, irðe namıś maturlay.

   Cattail makes a lake nice, honor makes a man handsome.

Declension

Declension of күл

	singular	plural
absolute	күл (kül)	күлдәр (küldär)
definite genitive	күлдең (küldeñ)	күлдәрҙең (küldärðeñ)
dative	күлгә (külgä)	күлдәргә (küldärgä)
definite accusative	күлде (külde)	күлдәрҙе (küldärðe)
locative	күлдә (küldä)	күлдәрҙә (küldärðä)
ablative	күлдән (küldän)	күлдәрҙән (küldärðän)

Kazakh

Alternative scripts

Arabic	كۇل
Cyrillic	күл
Latin	kül

Etymology

From Proto-Turkic *kül (“ashes”).

Noun

күл • (kül)

1. ash

Kyrgyz

Etymology

From Proto-Turkic *kül (“ashes”).

Noun

күл • (kül) (Arabic spelling كۉل)

1. ash

Tatar

Etymology

From Proto-Turkic *kȫl (“lake”).

Noun

күл • (kül)

1. lake

Yakut

Etymology 1

From Proto-Turkic *kül (“ashes”).

Noun

күл • (kül)

1. ash, ashes

   оһох күлэ

   ohox küle

   ash

   (from a hearth or furnace)

   күл-көмөр буол

   kül-kömör buol

   to become useless

   (idiom — literally, "to become ash and coal")

Derived terms

• күлүм (külüm, “sparkle”)

Etymology 2

From Proto-Turkic *kül- (“to laugh”).

Verb

күл • (kül)

1. (transitive or intransitive) to laugh (at)

   Synonym: һа гын (ha gïn, “to laugh”)

Derived terms

• күлүм (külüm, “smile”)
• күлүү (külüü, “laughter”)
• күлүүк (külüük, “laughable”)