ҡанун

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Bashkir[edit]

Etymology[edit]

From Arabic قانون (qānūn, law, regulation), from Ancient Greek κανών (kanōn).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [qɑˈnun]
  • Hyphenation: ҡа‧нун

Noun[edit]

ҡанун (qanun)

  1. regulation, order, code
  2. standard, norm, an established principle
    Шәриғәт ҡанундары.
    Šäriğät qanundarï.
    The Shari'a norms
    .
    Көнсығыш шиғриәте ҡанундары.
    Könsïğïš šiğriäte qanundarï.
    The standards of Eastern poetry
    .
    Психология ҡануны буйынса, кире мәғлүмәт ыңғайына ҡарағанда хәтерҙә тәрәнерәк эҙ ҡалдыра һәм оҙағыраҡ һаҡлана.
    Psixologiya qanunï buyïnsa, kire mäğlümät ïñğayïna qarağanda xäterðä täräneräk eð qaldïra häm oðağïraq haqlana.
    According to a psychology principle, negative information, as contrasted to positive (information), leaves a deeper imprint in memory and remains longer
    .
  3. statute

Declension[edit]