արքունի

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian արքունի (arkʿuni).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

արքունի (arkʿuni)

  1. (archaic) royal; regal
  2. (archaic) of or pertaining to the royal court

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Etymology[edit]

արք- (arkʿ-) +‎ -ունի (-uni)

Adjective[edit]

արքունի (arkʿuni)

  1. royal; aulic
    արքունի ճանապարհ, պողոտայarkʿuni čanaparh, połotayhigh-way, road-way
    • 7th century, Sebēos, Patmutʿiwnʿ [History] Chapter 28
      Եւ էր հրամանատար զաւրուն նորա պարսիկ ոմն իշխան՝ անուն Դատոյեան, հրամանաւ արքունի։
      Ew ēr hramanatar zawrun nora parsik omn išxan, anun Datoyean, hramanaw arkʿuni.
      • 1999 translation by Robert W. Thomson
        The commander of their force was a certain Persian prince named Datoyean, [appointed] by royal command.

Declension[edit]

Noun[edit]

արքունի (arkʿuni)

  1. (usually in the plural) palace, royal residence; court
    • 5th? century, Movsēs Xorenacʿi, Patmutʿiwn Hayocʿ [History of Armenia] 2.39
      փոխին արքունիքն յԱրմաւիրն անուանեալ բլրոյ
      pʿoxin arkʿunikʿn yArmawirn anuaneal blroy
      • 2006 translation by Robert W. Thompson
        the court was transferred from the hill called Armavir
  2. (usually in the plural) royal treasury
    յարքունիս առնուլ, գրաւելyarkʿunis aṙnul, grawelto confiscate
  3. (usually in the plural) courtiers

Declension[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “արքունի”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “արքունի”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy