խօսիմ

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From խօս (xōs).

Verb[edit]

խօսիմ (xōsim)  (aorist indicative խօսեցայ)

  1. to speak, to talk, to discourse, to converse; to confer, to treat, to negotiate
    խօսել լեզուս/ի լեզուսxōsel lezus/i lezusto speak many languages
    խօսել եզակիxōsel ezakito thee-thou
    խօսել ուղիղxōsel ułiłto speak out, distinctly
    խօսել ի սրտիxōsel i srtito think, to meditate, to ruminate
    խօսել սպառնալեօքxōsel spaṙnaleōkʿto speak threateningly or sharply
    խօսել զքաղաքականութենէxōsel zkʿałakʿakanutʿenēto talk politics
    խօսել տալ զանձնէxōsel tal zanjnēto be talked of; to get a had name
    խօսել զումեքէ ի մահxōsel zumekʿē i mahto compass a person's death
    խօսել չարութիւնxōsel čʿarutʿiwnto speak ill of, to slander
    ընդ օդս խօսել, յականջս մեռելոց խօսելənd ōds xōsel, yakanǰs meṙelocʿ xōselto preach to the winds; to reprove a fool is but lost labour
    նա խօսեսցի առ ի քէնna xōsescʿi aṙ i kʿēnhe shall be thy spokesman
  2. to crow (of a cock)
    խօսել հաւուxōsel hawuto crow
  3. to betroth, to affiance (a girl)
    խօսեալ, խօսեցեալxōseal, xōsecʿealbetrothed
    խօսել ումեք զկինxōsel umekʿ zkinto betroth, to promise or to give in marriage
    խօսել իւր զկինxōsel iwr zkinto espouse, to marry
    կոյս խօսեցեալ առնkoys xōsecʿeal aṙna virgin espoused to a man
    խօսեցայց ինձ զքեզxōsecʿaycʿ inj zkʿezl will marry you

Conjugation[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “խօսիմ”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy