նախատինք

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From Old Armenian նախատինք (naxatinkʿ); see it for more.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

նախատինք (naxatinkʿ)

  1. reproach, censure
  2. shame, infamy, ignominy

Declension[edit]


Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

From նախատեմ (naxatem) +‎ -ինք (-inkʿ).

Noun[edit]

նախատինք (naxatinkʿpl

  1. wrong, affront, injury, offence, outrage
    նախատինս դնել, գործել ումեքnaxatins dnel, gorcel umekʿto affront, to wrong, to insult, to disgrace, to dishonour
  2. blame, reproach, censure
  3. shame, dishonour, opprobrium, infamy, ignominy
    լինել նախատինք ազգացlinel naxatinkʿ azgacʿto become the scorn of nations
    բառնալ զնախատինսbaṙnal znaxatinsto wipe off the ignominy
    ի նախատինս քոi naxatins kʿofor thy shame

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “նախատինք”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Awetikʿean, G.; Siwrmēlean, X.; Awgerean, M. (1836–1837), “նախատինք”, in Nor baṙgirkʿ haykazean lezui [New Dictionary of the Armenian Language] (in Old Armenian), Venice: S. Lazarus Armenian Academy