տարակոյս

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Old Armenian[edit]

Alternative forms[edit]

Etymology[edit]

The origin is uncertain.

Noun[edit]

տարակոյս ‎(tarakoys)

  1. doubt, uncertainty, wavering, vacillation, irresolution, hesitation, embarrassment
    ի տարակուսի կացուցանել, ի տարակոյս արկանել‎ ― i tarakusi kacʿucʿanel, i tarakoys arkanel ― to cause to doubt, to call into question
    կալ ի տարակուսի‎ ― kal i tarakusi ― to doubt, to be in doubt, to waver
    տարակոյս ի տարակոյսս կցել‎ ― tarakoys i tarakoyss kcʿel ― to multiply doubts, questions
    չիք ինչ տարակոյս‎ ― čʿikʿ inčʿ tarakoys ― there is no doubt; undoubtedly
  2. tribulation, anguish, anxiety
  3. tough problem
  4. poverty, misery

Declension[edit]

Adjective[edit]

տարակոյս ‎(tarakoys)

  1. doubtful, uncertain

Declension[edit]

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

References[edit]

  • Petrosean, H. Matatʿeay V. (1879), “տարակոյս”, in Nor Baṙagirkʿ Hay-Angliarēn [New Dictionary Armenian–English], Venice: S. Lazarus Armenian Academy
  • Ačaṙean, Hračʿeay (1971–1979), “տարակոյս”, in Hayerēn armatakan baṙaran [Dictionary of Armenian Root Words] (in Armenian), 2nd edition, Yerevan: University Press, published 1926–1935