انسل
Jump to navigation
Jump to search
See also: أنسل
Arabic
[edit]Etymology 1
[edit]Root |
---|
س ل ل (s l l) |
10 terms |
Pronunciation
[edit]Verb
[edit]اِنْسَلَّ • (insalla) VII (non-past يَنْسَلُّ (yansallu), verbal noun اِنْسِلَال (insilāl))
- to sneak, to slip, to steal oneself, to creep [with مِن (min) ‘away from, out from’] [with إِلَى (ʔilā) ‘to, into’]
- to infiltrate, to advance [with إِلَى (ʔilā) ‘into’]
- Antonym: اِنْسَحَبَ (insaḥaba)
- to infiltrate, to advance [with إِلَى (ʔilā) ‘into’]
- (rare) to be consumptive, to suffer tuberculosis
Conjugation
[edit] Conjugation of اِنْسَلَّ (VII, geminate, no passive, verbal noun اِنْسِلَال)
verbal noun الْمَصْدَر |
اِنْسِلَال insilāl | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
active participle اِسْم الْفَاعِل |
مُنْسَلّ munsall | |||||||||||
active voice الْفِعْل الْمَعْلُوم | ||||||||||||
singular الْمُفْرَد |
dual الْمُثَنَّى |
plural الْجَمْع | ||||||||||
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب |
1st person الْمُتَكَلِّم |
2nd person الْمُخَاطَب |
3rd person الْغَائِب | |||||
past (perfect) indicative الْمَاضِي |
m | اِنْسَلَلْتُ insalaltu |
اِنْسَلَلْتَ insalalta |
اِنْسَلَّ insalla |
اِنْسَلَلْتُمَا insalaltumā |
اِنْسَلَّا insallā |
اِنْسَلَلْنَا insalalnā |
اِنْسَلَلْتُمْ insalaltum |
اِنْسَلُّوا insallū | |||
f | اِنْسَلَلْتِ insalalti |
اِنْسَلَّتْ insallat |
اِنْسَلَّتَا insallatā |
اِنْسَلَلْتُنَّ insalaltunna |
اِنْسَلَلْنَ insalalna | |||||||
non-past (imperfect) indicative الْمُضَارِع الْمَرْفُوع |
m | أَنْسَلُّ ʔansallu |
تَنْسَلُّ tansallu |
يَنْسَلُّ yansallu |
تَنْسَلَّانِ tansallāni |
يَنْسَلَّانِ yansallāni |
نَنْسَلُّ nansallu |
تَنْسَلُّونَ tansallūna |
يَنْسَلُّونَ yansallūna | |||
f | تَنْسَلِّينَ tansallīna |
تَنْسَلُّ tansallu |
تَنْسَلَّانِ tansallāni |
تَنْسَلِلْنَ tansalilna |
يَنْسَلِلْنَ yansalilna | |||||||
subjunctive الْمُضَارِع الْمَنْصُوب |
m | أَنْسَلَّ ʔansalla |
تَنْسَلَّ tansalla |
يَنْسَلَّ yansalla |
تَنْسَلَّا tansallā |
يَنْسَلَّا yansallā |
نَنْسَلَّ nansalla |
تَنْسَلُّوا tansallū |
يَنْسَلُّوا yansallū | |||
f | تَنْسَلِّي tansallī |
تَنْسَلَّ tansalla |
تَنْسَلَّا tansallā |
تَنْسَلِلْنَ tansalilna |
يَنْسَلِلْنَ yansalilna | |||||||
jussive الْمُضَارِع الْمَجْزُوم |
m | أَنْسَلَّ, أَنْسَلِّ, أَنْسَلِلْ ʔansalla, ʔansalli, ʔansalil |
تَنْسَلَّ, تَنْسَلِّ, تَنْسَلِلْ tansalla, tansalli, tansalil |
يَنْسَلَّ, يَنْسَلِّ, يَنْسَلِلْ yansalla, yansalli, yansalil |
تَنْسَلَّا tansallā |
يَنْسَلَّا yansallā |
نَنْسَلَّ, نَنْسَلِّ, نَنْسَلِلْ nansalla, nansalli, nansalil |
تَنْسَلُّوا tansallū |
يَنْسَلُّوا yansallū | |||
f | تَنْسَلِّي tansallī |
تَنْسَلَّ, تَنْسَلِّ, تَنْسَلِلْ tansalla, tansalli, tansalil |
تَنْسَلَّا tansallā |
تَنْسَلِلْنَ tansalilna |
يَنْسَلِلْنَ yansalilna | |||||||
imperative الْأَمْر |
m | اِنْسَلَّ, اِنْسَلِّ, اِنْسَلِلْ insalla, insalli, insalil |
اِنْسَلَّا insallā |
اِنْسَلُّوا insallū |
||||||||
f | اِنْسَلِّي insallī |
اِنْسَلِلْنَ insalilna |
Etymology 2
[edit]See the etymology of the corresponding lemma form.
Verb
[edit]- second-person masculine singular active imperative of نَسَلَ (nasala)