تسو
Appearance
See also: تسؤ
Arabic
[edit]Etymology 1.1
[edit]Verb
[edit]تسو (form I)
- تَسْوَ (taswa) /tas.wa/: inflection of سَوِيَ (sawiya):
- تُسْوَ (tuswa) /tus.wa/: inflection of سَوِيَ (sawiya):
Etymology 1.2
[edit]Verb
[edit]تسو (form II)
- تُسَوِّ (tusawwi) /tu.saw.wi/: inflection of سَوَّى (sawwā):
- تُسَوَّ (tusawwa) /tu.saw.wa/: inflection of سَوَّى (sawwā):
Persian
[edit]Etymology
[edit]Inherited from Middle Persian [Book Pahlavi needed] (tasūg), from where also borrowed Arabic طَسُّوج (ṭassūj) and Classical Syriac ܛܺܝܣܽܘܓܳܐ (ṭīssūḡā), according to Friedrich Müller a loan of Pali catasso f (“four”).
Pronunciation
[edit]- (Classical Persian) IPA(key): /ta.ˈsuː/
- (Iran, formal) IPA(key): [t̪ʰæ.suː]
- (Tajik, formal) IPA(key): [t̪ʰä.su]
- Rhymes: -uː
| Readings | |
|---|---|
| Classical reading? | tasū |
| Dari reading? | tasū |
| Iranian reading? | tasu |
| Tajik reading? | tasu |
Noun
[edit]تسو • (tasu) (plural تسوها (tasuhâ))
Descendants
[edit]- → Middle Armenian: թասու (tʻasu)
References
[edit]- Brockelmann, Carl (1895), Lexicon Syriacum (in Latin), Berlin, Edinburgh: Reuther & Reichard, T. & T. Clark, page 137a
- Hübschmann, Heinrich (1897), Armenische Grammatik. 1. Theil: Armenische Etymologie (in German), Leipzig: Breitkopf & Härtel, page 266
- Müller, Friedrich (1894), “Pahlawi und neupersische Etymologien”, in Wiener Zeitschrift für die Kunde des Morgenlandes (in German), volume 8, page 184
- Vullers, Johann August (1855), “تسو”, in Lexicon Persico-Latinum etymologicum cum linguis maxime cognatis Sanscrita et Zendica et Pehlevica comparatum, e lexicis persice scriptis Borhâni Qâtiu, Haft Qulzum et Bahâri agam et persico-turcico Farhangi-Shuûrî confectum, adhibitis etiam Castelli, Meninski, Richardson et aliorum operibus et auctoritate scriptorum Persicorum adauctum[1] (in Latin), volume I, Gießen: J. Ricker, page 445b