سرق

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: سرف‎, شرق‎, شرف, and سرڤ

Arabic[edit]

Etymology[edit]

From the root س ر ق(s-r-q). Compare Akkadian 𒊭𒊏𒄣 (šarāqum, to steal).

Verb[edit]

سَرَقَ (saraqa) I, non-past يَسْرِقُ‎‎ (yasriqu)

  1. to steal, take away clandestinely

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]

Noun[edit]

سَرْق or سَرَق or سَرِق (sarq or saraq or sariqm

  1. verbal noun of سَرَقَ (saraqa) (form I)

Declension[edit]


Moroccan Arabic[edit]

Root
س ر ق

Etymology[edit]

From Arabic سَرَقَ(saraqa).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /sraq/
  • (file)

Verb[edit]

سرق (sraq) (form I, non-past يسرق(yisraq))

  1. to steal
    Synonym: شفر(šfar)

Conjugation[edit]

    Conjugation of سرق
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m سرقت(sraqt) سرقتي(sraqti) سرق (sraq) سرقنا(sraqna) سرقتوا(sraqtu) سرقوا(sarqu)
f سرقت(sarqāt)
non-past m نسرق(nasraq) تسرق(tasraq) يسرق(yisraq) نسرقوا(nsarqu) تسرقوا(tsarqu) يسرقوا(ysarqu)
f تسرقي(tsarqi) تسرق(tasraq)
imperative m سرق (sraq) سرقوا(sarqu)
f سرقي(sarqi)



South Levantine Arabic[edit]

Root
س ر ق

Etymology[edit]

From Arabic سَرَقَ(saraqa).

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

سرق (saraʔ) (form I, present بسرق(bosroʔ), subjunctive يسرق(yosroʔ))

  1. to steal

Conjugation[edit]

    Conjugation of سرق
singular plural
1st person 2nd person 3rd person 1st person 2nd person 3rd person
past m سرقت(saraʔt) سرقت(saraʔt) سرق (saraʔ) سرقنا(saraʔna) سرقتو(saraʔtu) سرقو(saraʔu)
f سرقتي(saraʔti) سرقت(sarʔat)
present m بسرق(basroʔ) بتسرق(btosroʔ) بسرق(bosroʔ) منسرق(mnosroʔ) بتسرقو(btosroʔu) بسرقو(bosroʔu)
f بتسرقي(btosroʔi) بتسرق(btosroʔ)
subjunctive m أسرق(ʔasroʔ) تسرق(tosroʔ) يسرق(yosroʔ) نسرق(nosroʔ) تسرقو(tosroʔu) يسرقو(yosroʔu)
f تسرقي(tosroʔi) تسرق(tosroʔ)
imperative m اسرق(osroʔ) اسرقو(osroʔu)
f اسرقي(osroʔi)