Jump to content

فنك

From Wiktionary, the free dictionary
See also: فتك, فنک, بتك, and بتک

Arabic

[edit]

Etymology 1

[edit]

      Borrowed from Persian فنک (fanak).

      Alternative forms

      [edit]

      Pronunciation

      [edit]

      Noun

      [edit]

      فَنَك (fanakm (plural أَفْنَاك (ʔafnāk))

      1. fennec
      2. marten (as of 1900s only in Asiatic dialects)
        • 1371, كمال الدين محمد بن موسى الدميري  [Kamāl ad-Dīn Muḥammad ibn Mūsā ad-Damīrīy], translated by G. Jayahar 1908 II.561, حياة الحيوان الكبرى [Life of Animals]‎[1]:
          [الفنك:]
          كالعسل دويبة يؤخذ منها الفرو، قال ابن البيطار: إنه أطيب من جميع الفراء يجلب كثيرا من بلاد الصقالبة، ويشبه أن يكون في لحمه حلاوة، وهو أبرد من السمور، وأعدل وأحر من السنجاب يصلح لأصحاب الأمزجة المعتدلة.
          [وحكمه]:
          الحل، لأنه من الطيبات، ونقل الإمام أبو عمر بن عبد البر في التمهيد، عن أبي يوسف أنه قال في الفنك والسنجاب والسمور: كل ذلك سبع مثل الثعلب وابن عرس.
          [Al-fanak, the marten.]
          Like al-ʕasal. A certain beast, (of the skin) of which, a furred garment is made. Ibn al-Bayṭār states that it is the best kind of all the furred garments and is largely imported from the country of the Sclavonians (Russians). Its flesh appears to have some sweetness in it and is colder and more equable than that of the sable, and hotter than that of the squirrel; it is suitable to persons of temperate constitutions.
          [Its lawfulness or unlawfulness.]
          It is lawful, because it is one of the good things. The Imām ʔAbū-ʕUmar b. ʕabd-al-Barr has copied in at-Tamhīd, regarding Abū-Yūsuf as having said about the marten, the squirrel, and the sable, that they are all beasts of prey, like the fox and the weasel.
      Declension
      [edit]
      Declension of noun فَنَك (fanak)
      singular basic singular triptote
      indefinite definite construct
      informal فَنَك
      fanak
      الْفَنَك
      al-fanak
      فَنَك
      fanak
      nominative فَنَكٌ
      fanakun
      الْفَنَكُ
      al-fanaku
      فَنَكُ
      fanaku
      accusative فَنَكًا
      fanakan
      الْفَنَكَ
      al-fanaka
      فَنَكَ
      fanaka
      genitive فَنَكٍ
      fanakin
      الْفَنَكِ
      al-fanaki
      فَنَكِ
      fanaki
      dual indefinite definite construct
      informal فَنَكَيْن
      fanakayn
      الْفَنَكَيْن
      al-fanakayn
      فَنَكَيْ
      fanakay
      nominative فَنَكَانِ
      fanakāni
      الْفَنَكَانِ
      al-fanakāni
      فَنَكَا
      fanakā
      accusative فَنَكَيْنِ
      fanakayni
      الْفَنَكَيْنِ
      al-fanakayni
      فَنَكَيْ
      fanakay
      genitive فَنَكَيْنِ
      fanakayni
      الْفَنَكَيْنِ
      al-fanakayni
      فَنَكَيْ
      fanakay
      plural basic broken plural triptote
      indefinite definite construct
      informal أَفْنَاك
      ʔafnāk
      الْأَفْنَاك
      al-ʔafnāk
      أَفْنَاك
      ʔafnāk
      nominative أَفْنَاكٌ
      ʔafnākun
      الْأَفْنَاكُ
      al-ʔafnāku
      أَفْنَاكُ
      ʔafnāku
      accusative أَفْنَاكًا
      ʔafnākan
      الْأَفْنَاكَ
      al-ʔafnāka
      أَفْنَاكَ
      ʔafnāka
      genitive أَفْنَاكٍ
      ʔafnākin
      الْأَفْنَاكِ
      al-ʔafnāki
      أَفْنَاكِ
      ʔafnāki
      Descendants
      [edit]
      • Maltese: fenek (rabbit)
      • English: fennec

      Etymology 2

      [edit]

        Dialectal variation of حَنَكَ (ḥanaka) and its verbs, note فَنِيك (fanīk), إِفْنِيك (ʔifnīk, symphysis of the lower jawbones and the pubes and in birds’ anatomy at their tails).

        Verb

        [edit]

        فَنَكَ (fanaka) I (non-past يَفْنُكُ (yafnuku), verbal noun فُنُوك (funūk)) (obsolete)

        1. to abide by, to persist, to insist, to continue uniformly, to apply oneself constantly, to engage, to subdue
        Conjugation
        [edit]
        Conjugation of فَنَكَ (I, sound, a ~ u, full passive (?), verbal noun فُنُوك)
        verbal noun
        الْمَصْدَر
        فُنُوك
        funūk
        active participle
        اِسْم الْفَاعِل
        فَانِك
        fānik
        passive participle
        اِسْم الْمَفْعُول
        مَفْنُوك
        mafnūk
        active voice
        الْفِعْل الْمَعْلُوم
        singular
        الْمُفْرَد
        dual
        الْمُثَنَّى
        plural
        الْجَمْع
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        past (perfect) indicative
        الْمَاضِي
        m فَنَكْتُ
        fanaktu
        فَنَكْتَ
        fanakta
        فَنَكَ
        fanaka
        فَنَكْتُمَا
        fanaktumā
        فَنَكَا
        fanakā
        فَنَكْنَا
        fanaknā
        فَنَكْتُمْ
        fanaktum
        فَنَكُوا
        fanakū
        f فَنَكْتِ
        fanakti
        فَنَكَتْ
        fanakat
        فَنَكَتَا
        fanakatā
        فَنَكْتُنَّ
        fanaktunna
        فَنَكْنَ
        fanakna
        non-past (imperfect) indicative
        الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
        m أَفْنُكُ
        ʔafnuku
        تَفْنُكُ
        tafnuku
        يَفْنُكُ
        yafnuku
        تَفْنُكَانِ
        tafnukāni
        يَفْنُكَانِ
        yafnukāni
        نَفْنُكُ
        nafnuku
        تَفْنُكُونَ
        tafnukūna
        يَفْنُكُونَ
        yafnukūna
        f تَفْنُكِينَ
        tafnukīna
        تَفْنُكُ
        tafnuku
        تَفْنُكَانِ
        tafnukāni
        تَفْنُكْنَ
        tafnukna
        يَفْنُكْنَ
        yafnukna
        subjunctive
        الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
        m أَفْنُكَ
        ʔafnuka
        تَفْنُكَ
        tafnuka
        يَفْنُكَ
        yafnuka
        تَفْنُكَا
        tafnukā
        يَفْنُكَا
        yafnukā
        نَفْنُكَ
        nafnuka
        تَفْنُكُوا
        tafnukū
        يَفْنُكُوا
        yafnukū
        f تَفْنُكِي
        tafnukī
        تَفْنُكَ
        tafnuka
        تَفْنُكَا
        tafnukā
        تَفْنُكْنَ
        tafnukna
        يَفْنُكْنَ
        yafnukna
        jussive
        الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
        m أَفْنُكْ
        ʔafnuk
        تَفْنُكْ
        tafnuk
        يَفْنُكْ
        yafnuk
        تَفْنُكَا
        tafnukā
        يَفْنُكَا
        yafnukā
        نَفْنُكْ
        nafnuk
        تَفْنُكُوا
        tafnukū
        يَفْنُكُوا
        yafnukū
        f تَفْنُكِي
        tafnukī
        تَفْنُكْ
        tafnuk
        تَفْنُكَا
        tafnukā
        تَفْنُكْنَ
        tafnukna
        يَفْنُكْنَ
        yafnukna
        imperative
        الْأَمْر
        m اُفْنُكْ
        ufnuk
        اُفْنُكَا
        ufnukā
        اُفْنُكُوا
        ufnukū
        f اُفْنُكِي
        ufnukī
        اُفْنُكْنَ
        ufnukna
        passive voice
        الْفِعْل الْمَجْهُول
        singular
        الْمُفْرَد
        dual
        الْمُثَنَّى
        plural
        الْجَمْع
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        past (perfect) indicative
        الْمَاضِي
        m فُنِكْتُ
        funiktu
        فُنِكْتَ
        funikta
        فُنِكَ
        funika
        فُنِكْتُمَا
        funiktumā
        فُنِكَا
        funikā
        فُنِكْنَا
        funiknā
        فُنِكْتُمْ
        funiktum
        فُنِكُوا
        funikū
        f فُنِكْتِ
        funikti
        فُنِكَتْ
        funikat
        فُنِكَتَا
        funikatā
        فُنِكْتُنَّ
        funiktunna
        فُنِكْنَ
        funikna
        non-past (imperfect) indicative
        الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
        m أُفْنَكُ
        ʔufnaku
        تُفْنَكُ
        tufnaku
        يُفْنَكُ
        yufnaku
        تُفْنَكَانِ
        tufnakāni
        يُفْنَكَانِ
        yufnakāni
        نُفْنَكُ
        nufnaku
        تُفْنَكُونَ
        tufnakūna
        يُفْنَكُونَ
        yufnakūna
        f تُفْنَكِينَ
        tufnakīna
        تُفْنَكُ
        tufnaku
        تُفْنَكَانِ
        tufnakāni
        تُفْنَكْنَ
        tufnakna
        يُفْنَكْنَ
        yufnakna
        subjunctive
        الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
        m أُفْنَكَ
        ʔufnaka
        تُفْنَكَ
        tufnaka
        يُفْنَكَ
        yufnaka
        تُفْنَكَا
        tufnakā
        يُفْنَكَا
        yufnakā
        نُفْنَكَ
        nufnaka
        تُفْنَكُوا
        tufnakū
        يُفْنَكُوا
        yufnakū
        f تُفْنَكِي
        tufnakī
        تُفْنَكَ
        tufnaka
        تُفْنَكَا
        tufnakā
        تُفْنَكْنَ
        tufnakna
        يُفْنَكْنَ
        yufnakna
        jussive
        الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
        m أُفْنَكْ
        ʔufnak
        تُفْنَكْ
        tufnak
        يُفْنَكْ
        yufnak
        تُفْنَكَا
        tufnakā
        يُفْنَكَا
        yufnakā
        نُفْنَكْ
        nufnak
        تُفْنَكُوا
        tufnakū
        يُفْنَكُوا
        yufnakū
        f تُفْنَكِي
        tufnakī
        تُفْنَكْ
        tufnak
        تُفْنَكَا
        tufnakā
        تُفْنَكْنَ
        tufnakna
        يُفْنَكْنَ
        yufnakna

        Verb

        [edit]

        فَنَّكَ (fannaka) II (non-past يُفَنِّكُ (yufanniku), verbal noun تَفْنِيك (tafnīk)) (obsolete)

        1. to abide by, to persist, to insist, to continue uniformly
          • a. 620, ʔAws ibn Ḥajar, ودع لميس وداع الصارم اللاحي …[2]:
            وَدِّع لَميسَ وَداعَ الصارِمِ اللاحي … إِذ فَنَّكَت في فَسادٍ بَعدَ إِصلاحِ
            إِذ تَستَبيكَ بِمَصقولٍ عَوارِضُهُ … حَمشِ اللِثاتِ عِذابٍ غَيرِ مِملاحِ
            وَقَد لَهَوتُ بِمِثلِ الرِئمِ آنِسَةٍ … تُصبي الحَليمَ عَروبٍ غَيرِ مِكلاحِ
            Bid farewell the soft vigorously and fulminantly … for she insisted in the loss after convalescence,
            For she snares you in a fashion as froth milk, its mouth … slender in gums, of zestless sweetness.
            ’Nough you dallied with a sleek sand gazelle’s image … heating the mellow, a gillflirt unglary.
        Conjugation
        [edit]
        Conjugation of فَنَّكَ (II, sound, full passive, verbal noun تَفْنِيك)
        verbal noun
        الْمَصْدَر
        تَفْنِيك
        tafnīk
        active participle
        اِسْم الْفَاعِل
        مُفَنِّك
        mufannik
        passive participle
        اِسْم الْمَفْعُول
        مُفَنَّك
        mufannak
        active voice
        الْفِعْل الْمَعْلُوم
        singular
        الْمُفْرَد
        dual
        الْمُثَنَّى
        plural
        الْجَمْع
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        past (perfect) indicative
        الْمَاضِي
        m فَنَّكْتُ
        fannaktu
        فَنَّكْتَ
        fannakta
        فَنَّكَ
        fannaka
        فَنَّكْتُمَا
        fannaktumā
        فَنَّكَا
        fannakā
        فَنَّكْنَا
        fannaknā
        فَنَّكْتُمْ
        fannaktum
        فَنَّكُوا
        fannakū
        f فَنَّكْتِ
        fannakti
        فَنَّكَتْ
        fannakat
        فَنَّكَتَا
        fannakatā
        فَنَّكْتُنَّ
        fannaktunna
        فَنَّكْنَ
        fannakna
        non-past (imperfect) indicative
        الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
        m أُفَنِّكُ
        ʔufanniku
        تُفَنِّكُ
        tufanniku
        يُفَنِّكُ
        yufanniku
        تُفَنِّكَانِ
        tufannikāni
        يُفَنِّكَانِ
        yufannikāni
        نُفَنِّكُ
        nufanniku
        تُفَنِّكُونَ
        tufannikūna
        يُفَنِّكُونَ
        yufannikūna
        f تُفَنِّكِينَ
        tufannikīna
        تُفَنِّكُ
        tufanniku
        تُفَنِّكَانِ
        tufannikāni
        تُفَنِّكْنَ
        tufannikna
        يُفَنِّكْنَ
        yufannikna
        subjunctive
        الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
        m أُفَنِّكَ
        ʔufannika
        تُفَنِّكَ
        tufannika
        يُفَنِّكَ
        yufannika
        تُفَنِّكَا
        tufannikā
        يُفَنِّكَا
        yufannikā
        نُفَنِّكَ
        nufannika
        تُفَنِّكُوا
        tufannikū
        يُفَنِّكُوا
        yufannikū
        f تُفَنِّكِي
        tufannikī
        تُفَنِّكَ
        tufannika
        تُفَنِّكَا
        tufannikā
        تُفَنِّكْنَ
        tufannikna
        يُفَنِّكْنَ
        yufannikna
        jussive
        الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
        m أُفَنِّكْ
        ʔufannik
        تُفَنِّكْ
        tufannik
        يُفَنِّكْ
        yufannik
        تُفَنِّكَا
        tufannikā
        يُفَنِّكَا
        yufannikā
        نُفَنِّكْ
        nufannik
        تُفَنِّكُوا
        tufannikū
        يُفَنِّكُوا
        yufannikū
        f تُفَنِّكِي
        tufannikī
        تُفَنِّكْ
        tufannik
        تُفَنِّكَا
        tufannikā
        تُفَنِّكْنَ
        tufannikna
        يُفَنِّكْنَ
        yufannikna
        imperative
        الْأَمْر
        m فَنِّكْ
        fannik
        فَنِّكَا
        fannikā
        فَنِّكُوا
        fannikū
        f فَنِّكِي
        fannikī
        فَنِّكْنَ
        fannikna
        passive voice
        الْفِعْل الْمَجْهُول
        singular
        الْمُفْرَد
        dual
        الْمُثَنَّى
        plural
        الْجَمْع
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        1st person
        الْمُتَكَلِّم
        2nd person
        الْمُخَاطَب
        3rd person
        الْغَائِب
        past (perfect) indicative
        الْمَاضِي
        m فُنِّكْتُ
        funniktu
        فُنِّكْتَ
        funnikta
        فُنِّكَ
        funnika
        فُنِّكْتُمَا
        funniktumā
        فُنِّكَا
        funnikā
        فُنِّكْنَا
        funniknā
        فُنِّكْتُمْ
        funniktum
        فُنِّكُوا
        funnikū
        f فُنِّكْتِ
        funnikti
        فُنِّكَتْ
        funnikat
        فُنِّكَتَا
        funnikatā
        فُنِّكْتُنَّ
        funniktunna
        فُنِّكْنَ
        funnikna
        non-past (imperfect) indicative
        الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
        m أُفَنَّكُ
        ʔufannaku
        تُفَنَّكُ
        tufannaku
        يُفَنَّكُ
        yufannaku
        تُفَنَّكَانِ
        tufannakāni
        يُفَنَّكَانِ
        yufannakāni
        نُفَنَّكُ
        nufannaku
        تُفَنَّكُونَ
        tufannakūna
        يُفَنَّكُونَ
        yufannakūna
        f تُفَنَّكِينَ
        tufannakīna
        تُفَنَّكُ
        tufannaku
        تُفَنَّكَانِ
        tufannakāni
        تُفَنَّكْنَ
        tufannakna
        يُفَنَّكْنَ
        yufannakna
        subjunctive
        الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
        m أُفَنَّكَ
        ʔufannaka
        تُفَنَّكَ
        tufannaka
        يُفَنَّكَ
        yufannaka
        تُفَنَّكَا
        tufannakā
        يُفَنَّكَا
        yufannakā
        نُفَنَّكَ
        nufannaka
        تُفَنَّكُوا
        tufannakū
        يُفَنَّكُوا
        yufannakū
        f تُفَنَّكِي
        tufannakī
        تُفَنَّكَ
        tufannaka
        تُفَنَّكَا
        tufannakā
        تُفَنَّكْنَ
        tufannakna
        يُفَنَّكْنَ
        yufannakna
        jussive
        الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
        m أُفَنَّكْ
        ʔufannak
        تُفَنَّكْ
        tufannak
        يُفَنَّكْ
        yufannak
        تُفَنَّكَا
        tufannakā
        يُفَنَّكَا
        yufannakā
        نُفَنَّكْ
        nufannak
        تُفَنَّكُوا
        tufannakū
        يُفَنَّكُوا
        yufannakū
        f تُفَنَّكِي
        tufannakī
        تُفَنَّكْ
        tufannak
        تُفَنَّكَا
        tufannakā
        تُفَنَّكْنَ
        tufannakna
        يُفَنَّكْنَ
        yufannakna

        Noun

        [edit]

        فَنَك (fanakm (obsolete)

        1. persistence, perseverance, importunity, sealioning, prevalence
        2. an astonishing or admirable thing
        Declension
        [edit]
        Declension of noun فَنَك (fanak)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal فَنَك
        fanak
        الْفَنَك
        al-fanak
        فَنَك
        fanak
        nominative فَنَكٌ
        fanakun
        الْفَنَكُ
        al-fanaku
        فَنَكُ
        fanaku
        accusative فَنَكًا
        fanakan
        الْفَنَكَ
        al-fanaka
        فَنَكَ
        fanaka
        genitive فَنَكٍ
        fanakin
        الْفَنَكِ
        al-fanaki
        فَنَكِ
        fanaki

        Etymology 3

        [edit]

        Pronunciation

        [edit]

        Noun

        [edit]

        فِنَك (finakm

        1. alternative form of فِينَك (fīnak, pumice)
        Declension
        [edit]
        Declension of noun فِنَك (finak)
        singular basic singular triptote
        indefinite definite construct
        informal فِنَك
        finak
        الْفِنَك
        al-finak
        فِنَك
        finak
        nominative فِنَكٌ
        finakun
        الْفِنَكُ
        al-finaku
        فِنَكُ
        finaku
        accusative فِنَكًا
        finakan
        الْفِنَكَ
        al-finaka
        فِنَكَ
        finaka
        genitive فِنَكٍ
        finakin
        الْفِنَكِ
        al-finaki
        فِنَكِ
        finaki