अविक

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Indo-European *h₃owis (sheep).

Noun[edit]

अविक (avikam

  1. sheep

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of अविक
Nom. sg. अविकः (avikaḥ)
Gen. sg. अविकस्य (avikasya)
Singular Dual Plural
Nominative अविकः (avikaḥ) अविकौ (avikau) अविकाः (avikāḥ)
Vocative अविक (avika) अविकौ (avikau) अविकाः (avikāḥ)
Accusative अविकम् (avikam) अविकौ (avikau) अविकान् (avikān)
Instrumental अविकेन (avikena) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकैः (avikaiḥ)
Dative अविकाय (avikāya) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकेभ्यः (avikebhyaḥ)
Ablative अविकात् (avikāt) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकेभ्यः (avikebhyaḥ)
Genitive अविकस्य (avikasya) अविकयोः (avikayoḥ) अविकानाम् (avikānām)
Locative अविके (avike) अविकयोः (avikayoḥ) अविकेषु (avikeṣu)

Noun[edit]

अविक (avikan

  1. diamond

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of अविक
Nom. sg. अविकम् (avikam)
Gen. sg. अविकस्य (avikasya)
Singular Dual Plural
Nominative अविकम् (avikam) अविके (avike) अविकानि (avikāni)
Vocative अविक (avika) अविके (avike) अविकानि (avikāni)
Accusative अविकम् (avikam) अविके (avike) अविकानि (avikāni)
Instrumental अविकेन (avikena) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकैः (avikaiḥ)
Dative अविका (avikā) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकेभ्यः (avikebhyaḥ)
Ablative अविकात् (avikāt) अविकाभ्याम् (avikābhyām) अविकेभ्यः (avikebhyaḥ)
Genitive अविकस्य (avikasya) अविकयोः (avikayoḥ) अविकानाम् (avikānām)
Locative अविके (avike) अविकयोः (avikayoḥ) अविकेषु (avikeṣu)

References[edit]

  • Monier-Williams Sanskrit-English Dictionary, page 107