असाधारण

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit असाधारण (asādhāraṇa).

Pronunciation[edit]

  • (Delhi Hindi) IPA(key): /ə.sɑː.d̪ʱɑː.ɾəɳ/, [ə.s̪äː.d̪ʱäː.ɾə̃ɳ]

Adjective[edit]

असाधारण (asādhāraṇ) (indeclinable)

  1. extraordinary, special
    असाधारण सुंदरताasādhāraṇ sundartāextraordinary beauty
    Synonym: विशेष (viśeṣ)
    Antonym: साधारण (sādhāraṇ)
  2. uncommon, unusual
    Synonym: ग़ैर-मामूली (ġair-māmūlī)
    Antonym: साधारण (sādhāraṇ)

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

Compounded from अ- (a-, not) +‎ साधारण (sādhāraṇa, common).

Pronunciation[edit]

Adjective[edit]

असाधारण (asādhāraṇa)

  1. special, not common
    Synonym: विशेष (viśeṣa)
    Antonyms: सामान्य (sāmānya), साधारण (sādhāraṇa)

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of असाधारण (asādhāraṇa)
Singular Dual Plural
Nominative असाधारणः
asādhāraṇaḥ
असाधारणौ
asādhāraṇau
असाधारणाः / असाधारणासः¹
asādhāraṇāḥ / asādhāraṇāsaḥ¹
Vocative असाधारण
asādhāraṇa
असाधारणौ
asādhāraṇau
असाधारणाः / असाधारणासः¹
asādhāraṇāḥ / asādhāraṇāsaḥ¹
Accusative असाधारणम्
asādhāraṇam
असाधारणौ
asādhāraṇau
असाधारणान्
asādhāraṇān
Instrumental असाधारणेन
asādhāraṇena
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणैः / असाधारणेभिः¹
asādhāraṇaiḥ / asādhāraṇebhiḥ¹
Dative असाधारणाय
asādhāraṇāya
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणेभ्यः
asādhāraṇebhyaḥ
Ablative असाधारणात्
asādhāraṇāt
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणेभ्यः
asādhāraṇebhyaḥ
Genitive असाधारणस्य
asādhāraṇasya
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणानाम्
asādhāraṇānām
Locative असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणेषु
asādhāraṇeṣu
Notes
  • ¹Vedic
Feminine ā-stem declension of असाधारणा (asādhāraṇā)
Singular Dual Plural
Nominative असाधारणा
asādhāraṇā
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणाः
asādhāraṇāḥ
Vocative असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणाः
asādhāraṇāḥ
Accusative असाधारणाम्
asādhāraṇām
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणाः
asādhāraṇāḥ
Instrumental असाधारणया / असाधारणा¹
asādhāraṇayā / asādhāraṇā¹
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणाभिः
asādhāraṇābhiḥ
Dative असाधारणायै
asādhāraṇāyai
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणाभ्यः
asādhāraṇābhyaḥ
Ablative असाधारणायाः
asādhāraṇāyāḥ
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणाभ्यः
asādhāraṇābhyaḥ
Genitive असाधारणायाः
asādhāraṇāyāḥ
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणानाम्
asādhāraṇānām
Locative असाधारणायाम्
asādhāraṇāyām
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणासु
asādhāraṇāsu
Notes
  • ¹Vedic
Neuter a-stem declension of असाधारण (asādhāraṇa)
Singular Dual Plural
Nominative असाधारणम्
asādhāraṇam
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणानि / असाधारणा¹
asādhāraṇāni / asādhāraṇā¹
Vocative असाधारण
asādhāraṇa
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणानि / असाधारणा¹
asādhāraṇāni / asādhāraṇā¹
Accusative असाधारणम्
asādhāraṇam
असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणानि / असाधारणा¹
asādhāraṇāni / asādhāraṇā¹
Instrumental असाधारणेन
asādhāraṇena
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणैः / असाधारणेभिः¹
asādhāraṇaiḥ / asādhāraṇebhiḥ¹
Dative असाधारणाय
asādhāraṇāya
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणेभ्यः
asādhāraṇebhyaḥ
Ablative असाधारणात्
asādhāraṇāt
असाधारणाभ्याम्
asādhāraṇābhyām
असाधारणेभ्यः
asādhāraṇebhyaḥ
Genitive असाधारणस्य
asādhāraṇasya
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणानाम्
asādhāraṇānām
Locative असाधारणे
asādhāraṇe
असाधारणयोः
asādhāraṇayoḥ
असाधारणेषु
asādhāraṇeṣu
Notes
  • ¹Vedic

References[edit]