Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search



कुञ्चिका ‎(kuñcikāf

  1. key
  2. name of a fish (=कुचिक ‎(kucika))
  3. a plant bearing a red and black seed used as a weight (Abrus precatorius)
  4. fennel-flower seed (Nigella indica)
  5. reed (Trigonella foenum-graecum)
  6. the branch or shoot of a bamboo
  7. the bawd
  8. "key", of a commentary on the mañjūṣā (compare केलिकुञ्चिका ‎(keli-kuñcikā))


Feminine ā-stem declension of कुञ्चिका
Nom. sg. कुञ्चिका ‎(kuñcikā)
Gen. sg. कुञ्चिकायाः ‎(kuñcikāyāḥ)
Singular Dual Plural
Nominative कुञ्चिका ‎(kuñcikā) कुञ्चिके ‎(kuñcike) कुञ्चिकाः ‎(kuñcikāḥ)
Vocative कुञ्चिके ‎(kuñcike) कुञ्चिके ‎(kuñcike) कुञ्चिकाः ‎(kuñcikāḥ)
Accusative कुञ्चिकाम् ‎(kuñcikām) कुञ्चिके ‎(kuñcike) कुञ्चिकाः ‎(kuñcikāḥ)
Instrumental कुञ्चिकया ‎(kuñcikayā) कुञ्चिकाभ्याम् ‎(kuñcikābhyām) कुञ्चिकाभिः ‎(kuñcikābhiḥ)
Dative कुञ्चिकायै ‎(kuñcikāyai) कुञ्चिकाभ्याम् ‎(kuñcikābhyām) कुञ्चिकाभ्यः ‎(kuñcikābhyaḥ)
Ablative कुञ्चिकायाः ‎(kuñcikāyāḥ) कुञ्चिकाभ्याम् ‎(kuñcikābhyām) कुञ्चिकाभ्यः ‎(kuñcikābhyaḥ)
Genitive कुञ्चिकायाः ‎(kuñcikāyāḥ) कुञ्चिकयोः ‎(kuñcikayoḥ) कुञ्चिकानाम् ‎(kuñcikānām)
Locative कुञ्चिकायाम् ‎(kuñcikāyām) कुञ्चिकयोः ‎(kuñcikayoḥ) कुञ्चिकासु ‎(kuñcikāsu)



  • Sir Monier Monier-Williams (1898) A Sanskrit-English dictionary etymologically and philologically arranged with special reference to cognate Indo-European languages, Oxford: Clarendon Press, page 0287