दम्पति

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

An original phrase from Proto-Indo-European *déms pótis(master of the house), from *dṓm(house) (whence also Sanskrit दम(dáma, house, home)) , and *pótis(master) (whence also Sanskrit पति(páti, lord, master; husband)). Cognate with Ancient Greek δεσπότης(despótēs, lord, master).

Noun[edit]

दम्पति ‎(dám-patim

  1. the lord of the house

Declension[edit]

Masculine i-stem declension of दम्पति
Nom. sg. दम्पतिः(dampatiḥ)
Gen. sg. दम्पतेः(dampateḥ)
Singular Dual Plural
Nominative दम्पतिः(dampatiḥ) दम्पती(dampatī) दम्पतयः(dampatayaḥ)
Vocative दम्पते(dampate) दम्पती(dampatī) दम्पतयः(dampatayaḥ)
Accusative दम्पतिम्(dampatim) दम्पती(dampatī) दम्पतीन्(dampatīn)
Instrumental दम्पतिना(dampatinā) दम्पतिभ्याम्(dampatibhyām) दम्पतिभिः(dampatibhiḥ)
Dative दम्पतये(dampataye) दम्पतिभ्याम्(dampatibhyām) दम्पतिभ्यः(dampatibhyaḥ)
Ablative दम्पतेः(dampateḥ) दम्पतिभ्याम्(dampatibhyām) दम्पतिभ्यः(dampatibhyaḥ)
Genitive दम्पतेः(dampateḥ) दम्पत्योः(dampatyoḥ) दम्पतीनाम्(dampatīnām)
Locative दम्पतौ(dampatau) दम्पत्योः(dampatyoḥ) दम्पतिषु(dampatiṣu)