नामकरण

Hindi

Etymology

Borrowed from Sanskrit नामकरण (nāmakaraṇa).

Pronunciation

• (Standard Hindi) IPA^(key): /nɑːm.kə.ɾəɳ/, [nä̃ːm.kɐ.ɾɐ̃ɳ]

Noun

नामकरण • (nāmkaraṇ) m

1. naming
2. christening, baptism

Declension

Declension of नामकरण (masc cons-stem)

	singular	plural
direct	नामकरण nāmkaraṇ	नामकरण nāmkaraṇ
oblique	नामकरण nāmkaraṇ	नामकरणों nāmkaraṇõ
vocative	नामकरण nāmkaraṇ	नामकरणो nāmkaraṇo

Sanskrit

Alternative scripts

Alternative scripts

• নামকৰণ (Assamese script)
• ᬦᬵᬫᬓᬭᬡ (Balinese script)
• নামকরণ (Bengali script)
• 𑰡𑰯𑰦𑰎𑰨𑰜 (Bhaiksuki script)
• 𑀦𑀸𑀫𑀓𑀭𑀡 (Brahmi script)
• နာမကရဏ (Burmese script)
• નામકરણ (Gujarati script)
• ਨਾਮਕਰਣ (Gurmukhi script)
• 𑌨𑌾𑌮𑌕𑌰𑌣 (Grantha script)
• ꦤꦴꦩꦏꦫꦟ (Javanese script)
• 𑂢𑂰𑂧𑂍𑂩𑂝 (Kaithi script)
• ನಾಮಕರಣ (Kannada script)
• នាមករណ (Khmer script)
• ນາມກຣຓ (Lao script)
• നാമകരണ (Malayalam script)
• ᠨᠠ᠎᠊ᠠᠮᠠᡬᠠᡵᠠᢏᠠ (Manchu script)
• 𑘡𑘰𑘦𑘎𑘨𑘜 (Modi script)
• ᠨᠠᢗᠮᠠᢉᠠᠷᠠᢏᠠ᠋ (Mongolian script)
• 𑧁𑧑𑧆𑦮𑧈𑦼 (Nandinagari script)
• 𑐣𑐵𑐩𑐎𑐬𑐞 (Newa script)
• ନାମକରଣ (Odia script)
• ꢥꢵꢪꢒꢬꢠ (Saurashtra script)
• 𑆤𑆳𑆩𑆑𑆫𑆟 (Sharada script)
• 𑖡𑖯𑖦𑖎𑖨𑖜 (Siddham script)
• නාමකරණ (Sinhalese script)
• 𑩯𑩛𑩴𑩜𑩼𑩪 (Soyombo script)
• 𑚝𑚭𑚢𑚊𑚤𑚘 (Takri script)
• நாமகரண (Tamil script)
• నామకరణ (Telugu script)
• นามกรณ (Thai script)
• ནཱ་མ་ཀ་ར་ཎ (Tibetan script)
• 𑒢𑒰𑒧𑒏𑒩𑒝 (Tirhuta script)
• 𑨝𑨊𑨢𑨋𑨫𑨘 (Zanabazar Square script)

Etymology

नाम (nāma, “name”) +‎ करण (karaṇa, “making”)

Noun

नामकरण • (nāmakaraṇa) stem, m

1. nominal suffix (Nir.)

Declension

Masculine a-stem declension of नामकरण

	singular	dual	plural
nominative	नामकरणः (nāmakaraṇaḥ)	नामकरणौ (nāmakaraṇau) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)	नामकरणाः (nāmakaraṇāḥ) नामकरणासः¹ (nāmakaraṇāsaḥ¹)
accusative	नामकरणम् (nāmakaraṇam)	नामकरणौ (nāmakaraṇau) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)	नामकरणान् (nāmakaraṇān)
instrumental	नामकरणेन (nāmakaraṇena)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणैः (nāmakaraṇaiḥ) नामकरणेभिः¹ (nāmakaraṇebhiḥ¹)
dative	नामकरणाय (nāmakaraṇāya)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणेभ्यः (nāmakaraṇebhyaḥ)
ablative	नामकरणात् (nāmakaraṇāt)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणेभ्यः (nāmakaraṇebhyaḥ)
genitive	नामकरणस्य (nāmakaraṇasya)	नामकरणयोः (nāmakaraṇayoḥ)	नामकरणानाम् (nāmakaraṇānām)
locative	नामकरणे (nāmakaraṇe)	नामकरणयोः (nāmakaraṇayoḥ)	नामकरणेषु (nāmakaraṇeṣu)
vocative	नामकरण (nāmakaraṇa)	नामकरणौ (nāmakaraṇau) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)	नामकरणाः (nāmakaraṇāḥ) नामकरणासः¹ (nāmakaraṇāsaḥ¹)

• ¹Vedic

Noun

नामकरण • (nāmakaraṇa) stem, n

1. calling a person by a name (Sarvad.)
2. ceremony in which a child is given a name (Kauś., etc.)

Declension

Neuter a-stem declension of नामकरण

	singular	dual	plural
nominative	नामकरणम् (nāmakaraṇam)	नामकरणे (nāmakaraṇe)	नामकरणानि (nāmakaraṇāni) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)
accusative	नामकरणम् (nāmakaraṇam)	नामकरणे (nāmakaraṇe)	नामकरणानि (nāmakaraṇāni) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)
instrumental	नामकरणेन (nāmakaraṇena)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणैः (nāmakaraṇaiḥ) नामकरणेभिः¹ (nāmakaraṇebhiḥ¹)
dative	नामकरणाय (nāmakaraṇāya)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणेभ्यः (nāmakaraṇebhyaḥ)
ablative	नामकरणात् (nāmakaraṇāt)	नामकरणाभ्याम् (nāmakaraṇābhyām)	नामकरणेभ्यः (nāmakaraṇebhyaḥ)
genitive	नामकरणस्य (nāmakaraṇasya)	नामकरणयोः (nāmakaraṇayoḥ)	नामकरणानाम् (nāmakaraṇānām)
locative	नामकरणे (nāmakaraṇe)	नामकरणयोः (nāmakaraṇayoḥ)	नामकरणेषु (nāmakaraṇeṣu)
vocative	नामकरण (nāmakaraṇa)	नामकरणे (nāmakaraṇe)	नामकरणानि (nāmakaraṇāni) नामकरणा¹ (nāmakaraṇā¹)

• ¹Vedic

Descendants

• → Burmese: နာမကရဏ (nama.ka.ra.na.)
• Telugu: నామకరణము (nāmakaraṇamu)

References

• Monier Williams (1899), “नामकरण”, in A Sanskrit–English Dictionary, […], new edition, Oxford: At the Clarendon Press, →OCLC, page 536, column 1.
• Hellwig, Oliver (2010–2026), “nāmakaraṇa”, in DCS - The Digital Corpus of Sanskrit, Berlin, Germany.