पिप्पल

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Sanskrit[edit]

Noun[edit]

पिप्पल ‎(pippalam

  1. the sacred fig tree, Ficus religiosa
  2. a kind of bird
  3. nipple
  4. sleeve of a jacket or coat
  5. a son of Mitra and Revati

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of पिप्पल
Nom. sg. पिप्पलः ‎(pippalaḥ)
Gen. sg. पिप्पलस्य ‎(pippalasya)
Singular Dual Plural
Nominative पिप्पलः ‎(pippalaḥ) पिप्पलौ ‎(pippalau) पिप्पलाः ‎(pippalāḥ)
Vocative पिप्पल ‎(pippala) पिप्पलौ ‎(pippalau) पिप्पलाः ‎(pippalāḥ)
Accusative पिप्पलम् ‎(pippalam) पिप्पलौ ‎(pippalau) पिप्पलान् ‎(pippalān)
Instrumental पिप्पलेन ‎(pippalena) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलैः ‎(pippalaiḥ)
Dative पिप्पलाय ‎(pippalāya) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलेभ्यः ‎(pippalebhyaḥ)
Ablative पिप्पलात् ‎(pippalāt) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलेभ्यः ‎(pippalebhyaḥ)
Genitive पिप्पलस्य ‎(pippalasya) पिप्पलयोः ‎(pippalayoḥ) पिप्पलानाम् ‎(pippalānām)
Locative पिप्पले ‎(pippale) पिप्पलयोः ‎(pippalayoḥ) पिप्पलेषु ‎(pippaleṣu)

Descendants[edit]

Noun[edit]

पिप्पल ‎(pippalan

  1. berry
  2. pleasure
  3. water
  4. sleeve of a jacket or coat

Declension[edit]

Neuter a-stem declension of पिप्पल
Nom. sg. पिप्पलम् ‎(pippalam)
Gen. sg. पिप्पलस्य ‎(pippalasya)
Singular Dual Plural
Nominative पिप्पलम् ‎(pippalam) पिप्पले ‎(pippale) पिप्पलानि ‎(pippalāni)
Vocative पिप्पल ‎(pippala) पिप्पले ‎(pippale) पिप्पलानि ‎(pippalāni)
Accusative पिप्पलम् ‎(pippalam) पिप्पले ‎(pippale) पिप्पलानि ‎(pippalāni)
Instrumental पिप्पलेन ‎(pippalena) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलैः ‎(pippalaiḥ)
Dative पिप्पला ‎(pippalā) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलेभ्यः ‎(pippalebhyaḥ)
Ablative पिप्पलात् ‎(pippalāt) पिप्पलाभ्याम् ‎(pippalābhyām) पिप्पलेभ्यः ‎(pippalebhyaḥ)
Genitive पिप्पलस्य ‎(pippalasya) पिप्पलयोः ‎(pippalayoḥ) पिप्पलानाम् ‎(pippalānām)
Locative पिप्पले ‎(pippale) पिप्पलयोः ‎(pippalayoḥ) पिप्पलेषु ‎(pippaleṣu)