बहिष्कार

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Hindi[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from Sanskrit बहिष्कार (bahiṣkāra).

Noun[edit]

बहिष्कार (bahiṣkārm

  1. boycott, ban.
  2. removal.

Declension[edit]

Declension of बहिष्कार
Singular Plural
Direct बहिष्कार (bahiṣkār) बहिष्कार (bahiṣkār)
Oblique बहिष्कार (bahiṣkār) बहिष्कारों (bahiṣkārõ)
Vocative बहिष्कार (bahiṣkār) बहिष्कारो (bahiṣkāro)

References[edit]


Sanskrit[edit]

Etymology[edit]

बहिष् (bahiṣ) +‎ कार (kāra).

Noun[edit]

बहिष्कार (bahiṣkāram

  1. expulsion, removal.

Declension[edit]

Masculine a-stem declension of बहिष्कार
Nom. sg. बहिष्कारः (bahiṣkāraḥ)
Gen. sg. बहिष्कारस्य (bahiṣkārasya)
Singular Dual Plural
Nominative बहिष्कारः (bahiṣkāraḥ) बहिष्कारौ (bahiṣkārau) बहिष्काराः (bahiṣkārāḥ)
Vocative बहिष्कार (bahiṣkāra) बहिष्कारौ (bahiṣkārau) बहिष्काराः (bahiṣkārāḥ)
Accusative बहिष्कारम् (bahiṣkāram) बहिष्कारौ (bahiṣkārau) बहिष्कारान् (bahiṣkārān)
Instrumental बहिष्कारेण (bahiṣkāreṇa) बहिष्काराभ्याम् (bahiṣkārābhyām) बहिष्कारैः (bahiṣkāraiḥ)
Dative बहिष्काराय (bahiṣkārāya) बहिष्काराभ्याम् (bahiṣkārābhyām) बहिष्कारेभ्यः (bahiṣkārebhyaḥ)
Ablative बहिष्कारात् (bahiṣkārāt) बहिष्काराभ्याम् (bahiṣkārābhyām) बहिष्कारेभ्यः (bahiṣkārebhyaḥ)
Genitive बहिष्कारस्य (bahiṣkārasya) बहिष्कारयोः (bahiṣkārayoḥ) बहिष्काराणाम् (bahiṣkārāṇām)
Locative बहिष्कारे (bahiṣkāre) बहिष्कारयोः (bahiṣkārayoḥ) बहिष्कारेषु (bahiṣkāreṣu)

References[edit]